узо́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узо́раны |
узо́раная |
узо́ранае |
узо́раныя |
| Р. |
узо́ранага |
узо́ранай узо́ранае |
узо́ранага |
узо́раных |
| Д. |
узо́ранаму |
узо́ранай |
узо́ранаму |
узо́раным |
| В. |
узо́раны (неадуш.) узо́ранага (адуш.) |
узо́раную |
узо́ранае |
узо́раныя (неадуш.) узо́раных (адуш.) |
| Т. |
узо́раным |
узо́ранай узо́ранаю |
узо́раным |
узо́ранымі |
| М. |
узо́раным |
узо́ранай |
узо́раным |
узо́раных |
Кароткая форма: узо́рана.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
узо́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узо́рванне |
| Р. |
узо́рвання |
| Д. |
узо́рванню |
| В. |
узо́рванне |
| Т. |
узо́рваннем |
| М. |
узо́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узо́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
узо́рваецца |
узо́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
узо́рваўся |
узо́рваліся |
| ж. |
узо́рвалася |
| н. |
узо́рвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узо́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узо́рваю |
узо́рваем |
| 2-я ас. |
узо́рваеш |
узо́рваеце |
| 3-я ас. |
узо́рвае |
узо́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узо́рваў |
узо́рвалі |
| ж. |
узо́рвала |
| н. |
узо́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узо́рвай |
узо́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узо́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узо́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| узо́рна |
узо́рней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
узо́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узо́рнасць |
| Р. |
узо́рнасці |
| Д. |
узо́рнасці |
| В. |
узо́рнасць |
| Т. |
узо́рнасцю |
| М. |
узо́рнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узо́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узо́рны |
узо́рная |
узо́рнае |
узо́рныя |
| Р. |
узо́рнага |
узо́рнай узо́рнае |
узо́рнага |
узо́рных |
| Д. |
узо́рнаму |
узо́рнай |
узо́рнаму |
узо́рным |
| В. |
узо́рны (неадуш.) узо́рнага (адуш.) |
узо́рную |
узо́рнае |
узо́рныя (неадуш.) узо́рных (адуш.) |
| Т. |
узо́рным |
узо́рнай узо́рнаю |
узо́рным |
узо́рнымі |
| М. |
узо́рным |
узо́рнай |
узо́рным |
узо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узо́рчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узо́рчык |
узо́рчыкі |
| Р. |
узо́рчыку |
узо́рчыкаў |
| Д. |
узо́рчыку |
узо́рчыкам |
| В. |
узо́рчык |
узо́рчыкі |
| Т. |
узо́рчыкам |
узо́рчыкамі |
| М. |
узо́рчыку |
узо́рчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.