узне́сціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узнясу́ся |
узнясё́мся |
| 2-я ас. |
узнясе́шся |
узнесяце́ся |
| 3-я ас. |
узнясе́цца |
узнясу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
узнё́сся |
узне́сліся |
| ж. |
узне́слася |
| н. |
узне́слася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узнясі́ся |
узнясі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узнё́сшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узнё́сла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| узнё́сла |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
узнё́сласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узнё́сласць |
| Р. |
узнё́сласці |
| Д. |
узнё́сласці |
| В. |
узнё́сласць |
| Т. |
узнё́сласцю |
| М. |
узнё́сласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узнё́слы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узнё́слы |
узнё́слая |
узнё́слае |
узнё́слыя |
| Р. |
узнё́слага |
узнё́слай узнё́слае |
узнё́слага |
узнё́слых |
| Д. |
узнё́сламу |
узнё́слай |
узнё́сламу |
узнё́слым |
| В. |
узнё́слы (неадуш.) узнё́слага (адуш.) |
узнё́слую |
узнё́слае |
узнё́слыя (неадуш.) узнё́слых (адуш.) |
| Т. |
узнё́слым |
узнё́слай узнё́слаю |
узнё́слым |
узнё́слымі |
| М. |
узнё́слым |
узнё́слай |
узнё́слым |
узнё́слых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узні́заны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узні́заны |
узні́заная |
узні́занае |
узні́заныя |
| Р. |
узні́занага |
узні́занай узні́занае |
узні́занага |
узні́заных |
| Д. |
узні́занаму |
узні́занай |
узні́занаму |
узні́заным |
| В. |
узні́заны (неадуш.) узні́занага (адуш.) |
узні́заную |
узні́занае |
узні́заныя (неадуш.) узні́заных (адуш.) |
| Т. |
узні́заным |
узні́занай узні́занаю |
узні́заным |
узні́занымі |
| М. |
узні́заным |
узні́занай |
узні́заным |
узні́заных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узні́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узні́заны |
узні́заная |
узні́занае |
узні́заныя |
| Р. |
узні́занага |
узні́занай узні́занае |
узні́занага |
узні́заных |
| Д. |
узні́занаму |
узні́занай |
узні́занаму |
узні́заным |
| В. |
узні́заны (неадуш.) узні́занага (адуш.) |
узні́заную |
узні́занае |
узні́заныя (неадуш.) узні́заных (адуш.) |
| Т. |
узні́заным |
узні́занай узні́занаю |
узні́заным |
узні́занымі |
| М. |
узні́заным |
узні́занай |
узні́заным |
узні́заных |
Кароткая форма: узні́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.