узло́мваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узло́мваю |
узло́мваем |
| 2-я ас. |
узло́мваеш |
узло́мваеце |
| 3-я ас. |
узло́мвае |
узло́мваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узло́мваў |
узло́мвалі |
| ж. |
узло́мвала |
| н. |
узло́мвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узло́мвай |
узло́мвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узло́мваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
узло́мліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узло́мліванне |
| Р. |
узло́млівання |
| Д. |
узло́мліванню |
| В. |
узло́мліванне |
| Т. |
узло́мліваннем |
| М. |
узло́мліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узло́млівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
узло́мліваецца |
узло́мліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
узло́мліваўся |
узло́мліваліся |
| ж. |
узло́млівалася |
| н. |
узло́млівалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узло́мліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узло́мліваю |
узло́мліваем |
| 2-я ас. |
узло́мліваеш |
узло́мліваеце |
| 3-я ас. |
узло́млівае |
узло́мліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узло́мліваў |
узло́млівалі |
| ж. |
узло́млівала |
| н. |
узло́млівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узло́млівай |
узло́млівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узло́мліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узло́мшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узло́мшчык |
узло́мшчыкі |
| Р. |
узло́мшчыка |
узло́мшчыкаў |
| Д. |
узло́мшчыку |
узло́мшчыкам |
| В. |
узло́мшчыка |
узло́мшчыкаў |
| Т. |
узло́мшчыкам |
узло́мшчыкамі |
| М. |
узло́мшчыку |
узло́мшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узло́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узло́нне |
узло́нні |
| Р. |
узло́ння |
узло́нняў |
| Д. |
узло́нню |
узло́нням |
| В. |
узло́нне |
узло́нні |
| Т. |
узло́ннем |
узло́ннямі |
| М. |
узло́нні |
узло́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
узлуна́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узлуна́ю |
узлуна́ем |
| 2-я ас. |
узлуна́еш |
узлуна́еце |
| 3-я ас. |
узлуна́е |
узлуна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узлуна́ў |
узлуна́лі |
| ж. |
узлуна́ла |
| н. |
узлуна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узлуна́й |
узлуна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узлуна́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узлу́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узлу́пка |
| Р. |
узлу́пкі |
| Д. |
узлу́пцы |
| В. |
узлу́пку |
| Т. |
узлу́пкай узлу́пкаю |
| М. |
узлу́пцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узлу́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узлу́плены |
узлу́пленая |
узлу́пленае |
узлу́пленыя |
| Р. |
узлу́пленага |
узлу́пленай узлу́пленае |
узлу́пленага |
узлу́пленых |
| Д. |
узлу́пленаму |
узлу́пленай |
узлу́пленаму |
узлу́пленым |
| В. |
узлу́плены (неадуш.) узлу́пленага (адуш.) |
узлу́пленую |
узлу́пленае |
узлу́пленыя (неадуш.) узлу́пленых (адуш.) |
| Т. |
узлу́пленым |
узлу́пленай узлу́пленаю |
узлу́пленым |
узлу́пленымі |
| М. |
узлу́пленым |
узлу́пленай |
узлу́пленым |
узлу́пленых |
Крыніцы:
piskunou2012.