Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

уджгну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уджгну́ты уджгну́тая уджгну́тае уджгну́тыя
Р. уджгну́тага уджгну́тай
уджгну́тае
уджгну́тага уджгну́тых
Д. уджгну́таму уджгну́тай уджгну́таму уджгну́тым
В. уджгну́ты (неадуш.)
уджгну́тага (адуш.)
уджгну́тую уджгну́тае уджгну́тыя (неадуш.)
уджгну́тых (адуш.)
Т. уджгну́тым уджгну́тай
уджгну́таю
уджгну́тым уджгну́тымі
М. уджгну́тым уджгну́тай уджгну́тым уджгну́тых

Кароткая форма: уджгну́та.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

уджгну́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уджгну́ уджгнё́м
2-я ас. уджгне́ш уджгняце́
3-я ас. уджгне́ уджгну́ць
Прошлы час
м. уджгну́ў уджгну́лі
ж. уджгну́ла
н. уджгну́ла
Загадны лад
2-я ас. уджгні́ уджгні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час уджгну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уджыгну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уджыгну́ уджыгнё́м
2-я ас. уджыгне́ш уджыгняце́
3-я ас. уджыгне́ уджыгну́ць
Прошлы час
м. уджыгну́ў уджыгну́лі
ж. уджыгну́ла
н. уджыгну́ла
Загадны лад
2-я ас. уджыгні́ уджыгні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час уджыгну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

удзвю́х

‘аб жанчынах’

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
удзвю́х - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

удзевяцё́х

‘аб асо+бах аднаго+ по+лу’

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
удзевяцё́х - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

удзевяцяра́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. удзевяцяра́ецца удзевяцяра́юцца
Прошлы час
м. удзевяцяра́ўся удзевяцяра́ліся
ж. удзевяцяра́лася
н. удзевяцяра́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час удзевяцяра́ючыся

Крыніцы: tsbm1984.

удзевяцяра́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. удзевяцяра́ю удзевяцяра́ем
2-я ас. удзевяцяра́еш удзевяцяра́еце
3-я ас. удзевяцяра́е удзевяцяра́юць
Прошлы час
м. удзевяцяра́ў удзевяцяра́лі
ж. удзевяцяра́ла
н. удзевяцяра́ла
Загадны лад
2-я ас. удзевяцяра́й удзевяцяра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час удзевяцяра́ючы

Крыніцы: tsbm1984.

удзевяцяро́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. удзевяцяро́ны удзевяцяро́ная удзевяцяро́нае удзевяцяро́ныя
Р. удзевяцяро́нага удзевяцяро́най
удзевяцяро́нае
удзевяцяро́нага удзевяцяро́ных
Д. удзевяцяро́наму удзевяцяро́най удзевяцяро́наму удзевяцяро́ным
В. удзевяцяро́ны удзевяцяро́ную удзевяцяро́нае удзевяцяро́ныя
Т. удзевяцяро́ным удзевяцяро́най
удзевяцяро́наю
удзевяцяро́ным удзевяцяро́нымі
М. удзевяцяро́ным удзевяцяро́най удзевяцяро́ным удзевяцяро́ных

Крыніцы: tsbm1984.

удзевяцяро́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. удзевяцяро́ны удзевяцяро́ная удзевяцяро́нае удзевяцяро́ныя
Р. удзевяцяро́нага удзевяцяро́най
удзевяцяро́нае
удзевяцяро́нага удзевяцяро́ных
Д. удзевяцяро́наму удзевяцяро́най удзевяцяро́наму удзевяцяро́ным
В. удзевяцяро́ны удзевяцяро́ную удзевяцяро́нае удзевяцяро́ныя
Т. удзевяцяро́ным удзевяцяро́най
удзевяцяро́наю
удзевяцяро́ным удзевяцяро́нымі
М. удзевяцяро́ным удзевяцяро́най удзевяцяро́ным удзевяцяро́ных

Кароткая форма: удзевяцяро́на.

Крыніцы: tsbm1984.

удзевяцяро́х

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
удзевяцяро́х - -

Крыніцы: piskunou2012.