уджгну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уджгну́ты |
уджгну́тая |
уджгну́тае |
уджгну́тыя |
| Р. |
уджгну́тага |
уджгну́тай уджгну́тае |
уджгну́тага |
уджгну́тых |
| Д. |
уджгну́таму |
уджгну́тай |
уджгну́таму |
уджгну́тым |
| В. |
уджгну́ты (неадуш.) уджгну́тага (адуш.) |
уджгну́тую |
уджгну́тае |
уджгну́тыя (неадуш.) уджгну́тых (адуш.) |
| Т. |
уджгну́тым |
уджгну́тай уджгну́таю |
уджгну́тым |
уджгну́тымі |
| М. |
уджгну́тым |
уджгну́тай |
уджгну́тым |
уджгну́тых |
Кароткая форма: уджгну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
уджгну́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уджгну́ |
уджгнё́м |
| 2-я ас. |
уджгне́ш |
уджгняце́ |
| 3-я ас. |
уджгне́ |
уджгну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
уджгну́ў |
уджгну́лі |
| ж. |
уджгну́ла |
| н. |
уджгну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уджгні́ |
уджгні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уджгну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уджыгну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уджыгну́ |
уджыгнё́м |
| 2-я ас. |
уджыгне́ш |
уджыгняце́ |
| 3-я ас. |
уджыгне́ |
уджыгну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
уджыгну́ў |
уджыгну́лі |
| ж. |
уджыгну́ла |
| н. |
уджыгну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уджыгні́ |
уджыгні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уджыгну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
удзвю́х
‘аб жанчынах’
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| удзвю́х |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удзевяцё́х
‘аб асо+бах аднаго+ по+лу’
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| удзевяцё́х |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удзевяцяра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
удзевяцяра́ецца |
удзевяцяра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
удзевяцяра́ўся |
удзевяцяра́ліся |
| ж. |
удзевяцяра́лася |
| н. |
удзевяцяра́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удзевяцяра́ючыся |
Крыніцы:
tsbm1984.
удзевяцяра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удзевяцяра́ю |
удзевяцяра́ем |
| 2-я ас. |
удзевяцяра́еш |
удзевяцяра́еце |
| 3-я ас. |
удзевяцяра́е |
удзевяцяра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
удзевяцяра́ў |
удзевяцяра́лі |
| ж. |
удзевяцяра́ла |
| н. |
удзевяцяра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удзевяцяра́й |
удзевяцяра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удзевяцяра́ючы |
Крыніцы:
tsbm1984.
удзевяцяро́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удзевяцяро́ны |
удзевяцяро́ная |
удзевяцяро́нае |
удзевяцяро́ныя |
| Р. |
удзевяцяро́нага |
удзевяцяро́най удзевяцяро́нае |
удзевяцяро́нага |
удзевяцяро́ных |
| Д. |
удзевяцяро́наму |
удзевяцяро́най |
удзевяцяро́наму |
удзевяцяро́ным |
| В. |
удзевяцяро́ны |
удзевяцяро́ную |
удзевяцяро́нае |
удзевяцяро́ныя |
| Т. |
удзевяцяро́ным |
удзевяцяро́най удзевяцяро́наю |
удзевяцяро́ным |
удзевяцяро́нымі |
| М. |
удзевяцяро́ным |
удзевяцяро́най |
удзевяцяро́ным |
удзевяцяро́ных |
Кароткая форма: удзевяцяро́на.
Крыніцы:
tsbm1984.