Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

тэ́зіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэ́зіс тэ́зісы
Р. тэ́зіса тэ́зісаў
Д. тэ́зісу тэ́зісам
В. тэ́зіс тэ́зісы
Т. тэ́зісам тэ́зісамі
М. тэ́зісе тэ́зісах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэ́зісна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
тэ́зісна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

тэ́зіснасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. тэ́зіснасць
Р. тэ́зіснасці
Д. тэ́зіснасці
В. тэ́зіснасць
Т. тэ́зіснасцю
М. тэ́зіснасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

тэ́зісны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэ́зісны тэ́зісная тэ́зіснае тэ́зісныя
Р. тэ́зіснага тэ́зіснай
тэ́зіснае
тэ́зіснага тэ́зісных
Д. тэ́зіснаму тэ́зіснай тэ́зіснаму тэ́зісным
В. тэ́зісны (неадуш.)
тэ́зіснага (адуш.)
тэ́зісную тэ́зіснае тэ́зісныя (неадуш.)
тэ́зісных (адуш.)
Т. тэ́зісным тэ́зіснай
тэ́зіснаю
тэ́зісным тэ́зіснымі
М. тэ́зісным тэ́зіснай тэ́зісным тэ́зісных

Іншыя варыянты: тэзі́сны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэзі́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэзі́сны тэзі́сная тэзі́снае тэзі́сныя
Р. тэзі́снага тэзі́снай
тэзі́снае
тэзі́снага тэзі́сных
Д. тэзі́снаму тэзі́снай тэзі́снаму тэзі́сным
В. тэзі́сны (неадуш.) тэзі́сную тэзі́снае тэзі́сныя (неадуш.)
Т. тэзі́сным тэзі́снай
тэзі́снаю
тэзі́сным тэзі́снымі
М. тэзі́сным тэзі́снай тэзі́сным тэзі́сных

Іншыя варыянты: тэ́зісны.

Крыніцы: prym2009.

тэі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тэі́зм
Р. тэі́зму
Д. тэі́зму
В. тэі́зм
Т. тэі́змам
М. тэі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тэі́н
Р. тэі́ну
Д. тэі́ну
В. тэі́н
Т. тэі́нам
М. тэі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тэі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэі́навы тэі́навая тэі́навае тэі́навыя
Р. тэі́навага тэі́навай
тэі́навае
тэі́навага тэі́навых
Д. тэі́наваму тэі́навай тэі́наваму тэі́навым
В. тэі́навы (неадуш.)
тэі́навага (адуш.)
тэі́навую тэі́навае тэі́навыя (неадуш.)
тэі́навых (адуш.)
Т. тэі́навым тэі́навай
тэі́наваю
тэі́навым тэі́навымі
М. тэі́навым тэі́навай тэі́навым тэі́навых

Крыніцы: piskunou2012.

тэі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэі́ст тэі́сты
Р. тэі́ста тэі́стаў
Д. тэі́сту тэі́стам
В. тэі́ста тэі́стаў
Т. тэі́стам тэі́стамі
М. тэі́сце тэі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тэі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тэі́стка тэі́сткі
Р. тэі́сткі тэі́стак
Д. тэі́стцы тэі́сткам
В. тэі́стку тэі́стак
Т. тэі́сткай
тэі́сткаю
тэі́сткамі
М. тэі́стцы тэі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.