Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

каменярэ́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каменярэ́зны каменярэ́зная каменярэ́знае каменярэ́зныя
Р. каменярэ́знага каменярэ́знай
каменярэ́знае
каменярэ́знага каменярэ́зных
Д. каменярэ́знаму каменярэ́знай каменярэ́знаму каменярэ́зным
В. каменярэ́зны (неадуш.)
каменярэ́знага (адуш.)
каменярэ́зную каменярэ́знае каменярэ́зныя (неадуш.)
каменярэ́зных (адуш.)
Т. каменярэ́зным каменярэ́знай
каменярэ́знаю
каменярэ́зным каменярэ́знымі
М. каменярэ́зным каменярэ́знай каменярэ́зным каменярэ́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

каменячо́с

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каменячо́с каменячо́сы
Р. каменячо́са каменячо́саў
Д. каменячо́су каменячо́сам
В. каменячо́са каменячо́саў
Т. каменячо́сам каменячо́самі
М. каменячо́се каменячо́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каменячо́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каменячо́сны каменячо́сная каменячо́снае каменячо́сныя
Р. каменячо́снага каменячо́снай
каменячо́снае
каменячо́снага каменячо́сных
Д. каменячо́снаму каменячо́снай каменячо́снаму каменячо́сным
В. каменячо́сны (неадуш.)
каменячо́снага (адуш.)
каменячо́сную каменячо́снае каменячо́сныя (неадуш.)
каменячо́сных (адуш.)
Т. каменячо́сным каменячо́снай
каменячо́снаю
каменячо́сным каменячо́снымі
М. каменячо́сным каменячо́снай каменячо́сным каменячо́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каменячэ́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каменячэ́сны каменячэ́сная каменячэ́снае каменячэ́сныя
Р. каменячэ́снага каменячэ́снай
каменячэ́снае
каменячэ́снага каменячэ́сных
Д. каменячэ́снаму каменячэ́снай каменячэ́снаму каменячэ́сным
В. каменячэ́сны (неадуш.) каменячэ́сную каменячэ́снае каменячэ́сныя (неадуш.)
Т. каменячэ́сным каменячэ́снай
каменячэ́снаю
каменячэ́сным каменячэ́снымі
М. каменячэ́сным каменячэ́снай каменячэ́сным каменячэ́сных

Крыніцы: prym2009.

ка́мера

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́мера ка́меры
Р. ка́меры ка́мер
Д. ка́меры ка́мерам
В. ка́меру ка́меры
Т. ка́мерай
ка́мераю
ка́мерамі
М. ка́меры ка́мерах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ка́мерава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ка́мерава
Р. Ка́мерава
Д. Ка́мераву
В. Ка́мерава
Т. Ка́меравам
М. Ка́мераве

камера́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камера́льны камера́льная камера́льнае камера́льныя
Р. камера́льнага камера́льнай
камера́льнае
камера́льнага камера́льных
Д. камера́льнаму камера́льнай камера́льнаму камера́льным
В. камера́льны (неадуш.)
камера́льнага (адуш.)
камера́льную камера́льнае камера́льныя (неадуш.)
камера́льных (адуш.)
Т. камера́льным камера́льнай
камера́льнаю
камера́льным камера́льнымі
М. камера́льным камера́льнай камера́льным камера́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

камера́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. камера́та
Р. камера́ты
Д. камера́це
В. камера́ту
Т. камера́тай
камера́таю
М. камера́це

Крыніцы: piskunou2012.

ка́мера-абску́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ка́мера-абску́ра
Р. ка́меры-абску́ры
Д. ка́меры-абску́ры
В. ка́меру-абску́ру
Т. ка́мерай-абску́рай
ка́мераю-абску́раю
М. ка́меры-абску́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

камерге́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. камерге́р камерге́ры
Р. камерге́ра камерге́раў
Д. камерге́ру камерге́рам
В. камерге́ра камерге́раў
Т. камерге́рам камерге́рамі
М. камерге́ру камерге́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.