Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

тусо́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тусо́вачны тусо́вачная тусо́вачнае тусо́вачныя
Р. тусо́вачнага тусо́вачнай
тусо́вачнае		 тусо́вачнага тусо́вачных
Д. тусо́вачнаму тусо́вачнай тусо́вачнаму тусо́вачным
В. тусо́вачны (неадуш.)
тусо́вачнага (адуш.)		 тусо́вачную тусо́вачнае тусо́вачныя (неадуш.)
тусо́вачных (адуш.)
Т. тусо́вачным тусо́вачнай
тусо́вачнаю		 тусо́вачным тусо́вачнымі
М. тусо́вачным тусо́вачнай тусо́вачным тусо́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

тусо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тусо́ўка тусо́ўкі
Р. тусо́ўкі тусо́вак
Д. тусо́ўцы тусо́ўкам
В. тусо́ўку тусо́ўкі
Т. тусо́ўкай
тусо́ўкаю		 тусо́ўкамі
М. тусо́ўцы тусо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

тусо́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тусо́ўшчык тусо́ўшчыкі
Р. тусо́ўшчыка тусо́ўшчыкаў
Д. тусо́ўшчыку тусо́ўшчыкам
В. тусо́ўшчыка тусо́ўшчыкаў
Т. тусо́ўшчыкам тусо́ўшчыкамі
М. тусо́ўшчыку тусо́ўшчыках

Крыніцы: piskunou2012.

тусо́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тусо́ўшчыца тусо́ўшчыцы
Р. тусо́ўшчыцы тусо́ўшчыц
Д. тусо́ўшчыцы тусо́ўшчыцам
В. тусо́ўшчыцу тусо́ўшчыц
Т. тусо́ўшчыцай
тусо́ўшчыцаю		 тусо́ўшчыцамі
М. тусо́ўшчыцы тусо́ўшчыцах

Крыніцы: piskunou2012.

тустэ́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тустэ́п
Р. тустэ́па
Д. тустэ́пу
В. тустэ́п
Т. тустэ́пам
М. тустэ́пе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Тусума́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Тусума́нцы
Р. Тусума́нцаў
Д. Тусума́нцам
В. Тусума́нцы
Т. Тусума́нцамі
М. Тусума́нцах

ту́т

часціца

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ту́т

‘драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ту́т
Р. ту́ту
Д. ту́ту
В. ту́т
Т. ту́там
М. ту́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ту́т

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ту́т ту́ты
Р. ту́та ту́таў
Д. ту́ту ту́там
В. ту́т ту́ты
Т. ту́там ту́тамі
М. ту́це ту́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ту́т

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ту́т - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.