Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

трэ́сены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трэ́сены трэ́сеная трэ́сенае трэ́сеныя
Р. трэ́сенага трэ́сенай
трэ́сенае		 трэ́сенага трэ́сеных
Д. трэ́сенаму трэ́сенай трэ́сенаму трэ́сеным
В. трэ́сены (неадуш.)
трэ́сенага (адуш.)		 трэ́сеную трэ́сенае трэ́сеныя (неадуш.)
трэ́сеных (адуш.)
Т. трэ́сеным трэ́сенай
трэ́сенаю		 трэ́сеным трэ́сенымі
М. трэ́сеным трэ́сенай трэ́сеным трэ́сеных

Крыніцы: piskunou2012.

трэ́ск

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. трэ́ск
Р. трэ́ску
Д. трэ́ску
В. трэ́ск
Т. трэ́скам
М. трэ́ску

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трэ́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трэ́ска трэ́скі
Р. трэ́скі трэ́сак
Д. трэ́сцы трэ́скам
В. трэ́ску трэ́скі
Т. трэ́скай
трэ́скаю		 трэ́скамі
М. трэ́сцы трэ́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Трэ́скавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Трэ́скавічы
Р. Трэ́скавіч
Трэ́скавічаў
Д. Трэ́скавічам
В. Трэ́скавічы
Т. Трэ́скавічамі
М. Трэ́скавічах

трэ́скавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трэ́скавы трэ́скавая трэ́скавае трэ́скавыя
Р. трэ́скавага трэ́скавай
трэ́скавае		 трэ́скавага трэ́скавых
Д. трэ́скаваму трэ́скавай трэ́скаваму трэ́скавым
В. трэ́скавы (неадуш.)
трэ́скавага (адуш.)		 трэ́скавую трэ́скавае трэ́скавыя (неадуш.)
трэ́скавых (адуш.)
Т. трэ́скавым трэ́скавай
трэ́скаваю		 трэ́скавым трэ́скавымі
М. трэ́скавым трэ́скавай трэ́скавым трэ́скавых

Крыніцы: piskunou2012.

трэ́сканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. трэ́сканне
Р. трэ́скання
Д. трэ́сканню
В. трэ́сканне
Т. трэ́сканнем
М. трэ́сканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трэ́скат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. трэ́скат
Р. трэ́скату
Д. трэ́скату
В. трэ́скат
Т. трэ́скатам
М. трэ́скаце

Крыніцы: piskunou2012.

трэ́скацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. трэ́скаецца трэ́скаюцца
Прошлы час
м. трэ́скаўся трэ́скаліся
ж. трэ́скалася
н. трэ́скалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трэ́скаць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. трэ́скае трэ́скаюць
Прошлы час
м. трэ́скаў трэ́скалі
ж. трэ́скала
н. трэ́скала

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Трэ́скі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Трэ́скі
Р. Трэ́сак
Трэ́скаў
Д. Трэ́скам
В. Трэ́скі
Т. Трэ́скамі
М. Трэ́сках