транса́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
транса́кцыя |
| Р. |
транса́кцыі |
| Д. |
транса́кцыі |
| В. |
транса́кцыю |
| Т. |
транса́кцыяй транса́кцыяю |
| М. |
транса́кцыі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
трансальпі́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трансальпі́йскі |
трансальпі́йская |
трансальпі́йскае |
трансальпі́йскія |
| Р. |
трансальпі́йскага |
трансальпі́йскай трансальпі́йскае |
трансальпі́йскага |
трансальпі́йскіх |
| Д. |
трансальпі́йскаму |
трансальпі́йскай |
трансальпі́йскаму |
трансальпі́йскім |
| В. |
трансальпі́йскі (неадуш.) трансальпі́йскага (адуш.) |
трансальпі́йскую |
трансальпі́йскае |
трансальпі́йскія (неадуш.) трансальпі́йскіх (адуш.) |
| Т. |
трансальпі́йскім |
трансальпі́йскай трансальпі́йскаю |
трансальпі́йскім |
трансальпі́йскімі |
| М. |
трансальпі́йскім |
трансальпі́йскай |
трансальпі́йскім |
трансальпі́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
трансамінава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трансамінава́нне |
| Р. |
трансамінава́ння |
| Д. |
трансамінава́нню |
| В. |
трансамінава́нне |
| Т. |
трансамінава́ннем |
| М. |
трансамінава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
трансаркты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| трансаркты́чна |
- |
- |
трансаркты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трансаркты́чны |
трансаркты́чная |
трансаркты́чнае |
трансаркты́чныя |
| Р. |
трансаркты́чнага |
трансаркты́чнай трансаркты́чнае |
трансаркты́чнага |
трансаркты́чных |
| Д. |
трансаркты́чнаму |
трансаркты́чнай |
трансаркты́чнаму |
трансаркты́чным |
| В. |
трансаркты́чны (неадуш.) трансаркты́чнага (адуш.) |
трансаркты́чную |
трансаркты́чнае |
трансаркты́чныя (неадуш.) трансаркты́чных (адуш.) |
| Т. |
трансаркты́чным |
трансаркты́чнай трансаркты́чнаю |
трансаркты́чным |
трансаркты́чнымі |
| М. |
трансаркты́чным |
трансаркты́чнай |
трансаркты́чным |
трансаркты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трансатланты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| трансатланты́чна |
- |
- |
трансатланты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трансатланты́чны |
трансатланты́чная |
трансатланты́чнае |
трансатланты́чныя |
| Р. |
трансатланты́чнага |
трансатланты́чнай трансатланты́чнае |
трансатланты́чнага |
трансатланты́чных |
| Д. |
трансатланты́чнаму |
трансатланты́чнай |
трансатланты́чнаму |
трансатланты́чным |
| В. |
трансатланты́чны (неадуш.) трансатланты́чнага (адуш.) |
трансатланты́чную |
трансатланты́чнае |
трансатланты́чныя (неадуш.) трансатланты́чных (адуш.) |
| Т. |
трансатланты́чным |
трансатланты́чнай трансатланты́чнаю |
трансатланты́чным |
трансатланты́чнымі |
| М. |
трансатланты́чным |
трансатланты́чнай |
трансатланты́чным |
трансатланты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трансбо́рдар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трансбо́рдар |
трансбо́рдары |
| Р. |
трансбо́рдара |
трансбо́рдараў |
| Д. |
трансбо́рдару |
трансбо́рдарам |
| В. |
трансбо́рдар |
трансбо́рдары |
| Т. |
трансбо́рдарам |
трансбо́рдарамі |
| М. |
трансбо́рдары |
трансбо́рдарах |
Крыніцы:
piskunou2012.