фламбі́раваць
‘абпаліць (абпальваць) страву ў канцы прыгатавання’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
фламбі́рую |
фламбі́руем |
| 2-я ас. |
фламбі́руеш |
фламбі́руеце |
| 3-я ас. |
фламбі́руе |
фламбі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
фламбі́раваў |
фламбі́равалі |
| ж. |
фламбі́равала |
| н. |
фламбі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
фламбі́руй |
фламбі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
фламбі́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
фламі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
фламі́н |
| Р. |
фламі́ну |
| Д. |
фламі́ну |
| В. |
фламі́н |
| Т. |
фламі́нам |
| М. |
фламі́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
фламі́нга
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фламі́нга |
фламі́нга |
| Р. |
фламі́нга |
фламі́нга |
| Д. |
фламі́нга |
фламі́нга |
| В. |
фламі́нга |
фламі́нга |
| Т. |
фламі́нга |
фламі́нга |
| М. |
фламі́нга |
фламі́нга |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
фламі́нгавыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
фламі́нгавыя |
| Р. |
фламі́нгавых |
| Д. |
фламі́нгавым |
| В. |
фламі́нгавых |
| Т. |
фламі́нгавымі |
| М. |
фламі́нгавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
фла́нг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фла́нг |
фла́нгі |
| Р. |
фла́нга |
фла́нгаў |
| Д. |
фла́нгу |
фла́нгам |
| В. |
фла́нг |
фла́нгі |
| Т. |
фла́нгам |
фла́нгамі |
| М. |
фла́нгу |
фла́нгах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
фланго́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фланго́вы |
фланго́вая |
фланго́вае |
фланго́выя |
| Р. |
фланго́вага |
фланго́вай фланго́вае |
фланго́вага |
фланго́вых |
| Д. |
фланго́ваму |
фланго́вай |
фланго́ваму |
фланго́вым |
| В. |
фланго́вы (неадуш.) фланго́вага (адуш.) |
фланго́вую |
фланго́вае |
фланго́выя (неадуш.) фланго́вых (адуш.) |
| Т. |
фланго́вым |
фланго́вай фланго́ваю |
фланго́вым |
фланго́вымі |
| М. |
фланго́вым |
фланго́вай |
фланго́вым |
фланго́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
фланго́вы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
фланго́вы |
фланго́выя |
| Р. |
фланго́вага |
фланго́вых |
| Д. |
фланго́ваму |
фланго́вым |
| В. |
фланго́вага |
фланго́вых |
| Т. |
фланго́вым |
фланго́вымі |
| М. |
фланго́вым |
фланго́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
фла́ндр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фла́ндр |
фла́ндры |
| Р. |
фла́ндра |
фла́ндраў |
| Д. |
фла́ндру |
фла́ндрам |
| В. |
фла́ндра |
фла́ндраў |
| Т. |
фла́ндрам |
фла́ндрамі |
| М. |
фла́ндры |
фла́ндрах |
Крыніцы:
piskunou2012.