Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ступе́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ступе́нны ступе́нная ступе́ннае ступе́нныя
Р. ступе́ннага ступе́ннай
ступе́ннае
ступе́ннага ступе́нных
Д. ступе́ннаму ступе́ннай ступе́ннаму ступе́нным
В. ступе́нны (неадуш.)
ступе́ннага (адуш.)
ступе́нную ступе́ннае ступе́нныя (неадуш.)
ступе́нных (адуш.)
Т. ступе́нным ступе́ннай
ступе́ннаю
ступе́нным ступе́ннымі
М. ступе́нным ступе́ннай ступе́нным ступе́нных

Крыніцы: piskunou2012.

ступе́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. ступе́нь ступе́ні
Р. ступе́ні ступе́ней
ступе́няў
Д. ступе́ні ступе́ням
В. ступе́нь ступе́ні
Т. ступе́нню ступе́нямі
М. ступе́ні ступе́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ступе́нька

‘прыступка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ступе́нька ступе́нькі
Р. ступе́нькі ступе́нек
Д. ступе́ньцы ступе́нькам
В. ступе́ньку ступе́нькі
Т. ступе́нькай
ступе́нькаю
ступе́нькамі
М. ступе́ньцы ступе́ньках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ступе́нькавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ступе́нькавы ступе́нькавая ступе́нькавае ступе́нькавыя
Р. ступе́нькавага ступе́нькавай
ступе́нькавае
ступе́нькавага ступе́нькавых
Д. ступе́нькаваму ступе́нькавай ступе́нькаваму ступе́нькавым
В. ступе́нькавы (неадуш.)
ступе́нькавага (адуш.)
ступе́нькавую ступе́нькавае ступе́нькавыя (неадуш.)
ступе́нькавых (адуш.)
Т. ступе́нькавым ступе́нькавай
ступе́нькаваю
ступе́нькавым ступе́нькавымі
М. ступе́нькавым ступе́нькавай ступе́нькавым ступе́нькавых

Крыніцы: piskunou2012.

ступе́ньчата

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ступе́ньчата - -

ступе́ньчатасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ступе́ньчатасць
Р. ступе́ньчатасці
Д. ступе́ньчатасці
В. ступе́ньчатасць
Т. ступе́ньчатасцю
М. ступе́ньчатасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ступе́ньчаты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ступе́ньчаты ступе́ньчатая ступе́ньчатае ступе́ньчатыя
Р. ступе́ньчатага ступе́ньчатай
ступе́ньчатае
ступе́ньчатага ступе́ньчатых
Д. ступе́ньчатаму ступе́ньчатай ступе́ньчатаму ступе́ньчатым
В. ступе́ньчаты (неадуш.)
ступе́ньчатага (адуш.)
ступе́ньчатую ступе́ньчатае ступе́ньчатыя (неадуш.)
ступе́ньчатых (адуш.)
Т. ступе́ньчатым ступе́ньчатай
ступе́ньчатаю
ступе́ньчатым ступе́ньчатымі
М. ступе́ньчатым ступе́ньчатай ступе́ньчатым ступе́ньчатых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ступенява́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ступенява́нне ступенява́нні
Р. ступенява́ння ступенява́нняў
Д. ступенява́нню ступенява́нням
В. ступенява́нне ступенява́нні
Т. ступенява́ннем ступенява́ннямі
М. ступенява́нні ступенява́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

ступенява́ць

‘узводзіць што-небудзь у ступень’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ступяню́ю ступяню́ем
2-я ас. ступяню́еш ступяню́еце
3-я ас. ступяню́е ступяню́юць
Прошлы час
м. ступенява́ў ступенява́лі
ж. ступенява́ла
н. ступенява́ла
Загадны лад
2-я ас. ступяню́й ступяню́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ступяню́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

сту́піца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сту́піца сту́піцы
Р. сту́піцы сту́піц
Д. сту́піцы сту́піцам
В. сту́піцу сту́піцы
Т. сту́піцай
сту́піцаю
сту́піцамі
М. сту́піцы сту́піцах

Крыніцы: piskunou2012.