ступе́нь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ступе́нь |
ступе́ні |
| Р. |
ступе́ні |
ступе́ней ступе́няў |
| Д. |
ступе́ні |
ступе́ням |
| В. |
ступе́нь |
ступе́ні |
| Т. |
ступе́нню |
ступе́нямі |
| М. |
ступе́ні |
ступе́нях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ступе́нька
‘прыступка’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ступе́нька |
ступе́нькі |
| Р. |
ступе́нькі |
ступе́нек |
| Д. |
ступе́ньцы |
ступе́нькам |
| В. |
ступе́ньку |
ступе́нькі |
| Т. |
ступе́нькай ступе́нькаю |
ступе́нькамі |
| М. |
ступе́ньцы |
ступе́ньках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
ступе́ньчата
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ступе́ньчата |
- |
- |
ступе́ньчатасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ступе́ньчатасць |
| Р. |
ступе́ньчатасці |
| Д. |
ступе́ньчатасці |
| В. |
ступе́ньчатасць |
| Т. |
ступе́ньчатасцю |
| М. |
ступе́ньчатасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ступе́ньчаты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ступе́ньчаты |
ступе́ньчатая |
ступе́ньчатае |
ступе́ньчатыя |
| Р. |
ступе́ньчатага |
ступе́ньчатай ступе́ньчатае |
ступе́ньчатага |
ступе́ньчатых |
| Д. |
ступе́ньчатаму |
ступе́ньчатай |
ступе́ньчатаму |
ступе́ньчатым |
| В. |
ступе́ньчаты (неадуш.) ступе́ньчатага (адуш.) |
ступе́ньчатую |
ступе́ньчатае |
ступе́ньчатыя (неадуш.) ступе́ньчатых (адуш.) |
| Т. |
ступе́ньчатым |
ступе́ньчатай ступе́ньчатаю |
ступе́ньчатым |
ступе́ньчатымі |
| М. |
ступе́ньчатым |
ступе́ньчатай |
ступе́ньчатым |
ступе́ньчатых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ступенява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ступенява́нне |
ступенява́нні |
| Р. |
ступенява́ння |
ступенява́нняў |
| Д. |
ступенява́нню |
ступенява́нням |
| В. |
ступенява́нне |
ступенява́нні |
| Т. |
ступенява́ннем |
ступенява́ннямі |
| М. |
ступенява́нні |
ступенява́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
ступенява́ць
‘узводзіць што-небудзь у ступень’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ступяню́ю |
ступяню́ем |
| 2-я ас. |
ступяню́еш |
ступяню́еце |
| 3-я ас. |
ступяню́е |
ступяню́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ступенява́ў |
ступенява́лі |
| ж. |
ступенява́ла |
| н. |
ступенява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ступяню́й |
ступяню́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ступяню́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сту́піца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сту́піца |
сту́піцы |
| Р. |
сту́піцы |
сту́піц |
| Д. |
сту́піцы |
сту́піцам |
| В. |
сту́піцу |
сту́піцы |
| Т. |
сту́піцай сту́піцаю |
сту́піцамі |
| М. |
сту́піцы |
сту́піцах |
Крыніцы:
piskunou2012.