танга́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
танга́нскі |
танга́нская |
танга́нскае |
танга́нскія |
| Р. |
танга́нскага |
танга́нскай танга́нскае |
танга́нскага |
танга́нскіх |
| Д. |
танга́нскаму |
танга́нскай |
танга́нскаму |
танга́нскім |
| В. |
танга́нскі (неадуш.) танга́нскага (адуш.) |
танга́нскую |
танга́нскае |
танга́нскія (неадуш.) танга́нскіх (адуш.) |
| Т. |
танга́нскім |
танга́нскай танга́нскаю |
танга́нскім |
танга́нскімі |
| М. |
танга́нскім |
танга́нскай |
танга́нскім |
танга́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Танганьі́ка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Танганьі́ка |
| Р. |
Танганьі́кі |
| Д. |
Танганьі́цы |
| В. |
Танганьі́ку |
| Т. |
Танганьі́кай Танганьі́каю |
| М. |
Танганьі́цы |
та́нгенс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
та́нгенс |
та́нгенсы |
| Р. |
та́нгенса |
та́нгенсаў |
| Д. |
та́нгенсу |
та́нгенсам |
| В. |
та́нгенс |
та́нгенсы |
| Т. |
та́нгенсам |
та́нгенсамі |
| М. |
та́нгенсе |
та́нгенсах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тангенсо́іда
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тангенсо́іда |
тангенсо́іды |
| Р. |
тангенсо́іды |
тангенсо́ід |
| Д. |
тангенсо́ідзе |
тангенсо́ідам |
| В. |
тангенсо́іду |
тангенсо́іды |
| Т. |
тангенсо́ідай тангенсо́ідаю |
тангенсо́ідамі |
| М. |
тангенсо́ідзе |
тангенсо́ідах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тангента́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тангента́льны |
тангента́льная |
тангента́льнае |
тангента́льныя |
| Р. |
тангента́льнага |
тангента́льнай тангента́льнае |
тангента́льнага |
тангента́льных |
| Д. |
тангента́льнаму |
тангента́льнай |
тангента́льнаму |
тангента́льным |
| В. |
тангента́льны (неадуш.) тангента́льнага (адуш.) |
тангента́льную |
тангента́льнае |
тангента́льныя (неадуш.) тангента́льных (адуш.) |
| Т. |
тангента́льным |
тангента́льнай тангента́льнаю |
тангента́льным |
тангента́льнымі |
| М. |
тангента́льным |
тангента́льнай |
тангента́льным |
тангента́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
тангенцыя́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тангенцыя́льны |
тангенцыя́льная |
тангенцыя́льнае |
тангенцыя́льныя |
| Р. |
тангенцыя́льнага |
тангенцыя́льнай тангенцыя́льнае |
тангенцыя́льнага |
тангенцыя́льных |
| Д. |
тангенцыя́льнаму |
тангенцыя́льнай |
тангенцыя́льнаму |
тангенцыя́льным |
| В. |
тангенцыя́льны (неадуш.) тангенцыя́льнага (адуш.) |
тангенцыя́льную |
тангенцыя́льнае |
тангенцыя́льныя (неадуш.) тангенцыя́льных (адуш.) |
| Т. |
тангенцыя́льным |
тангенцыя́льнай тангенцыя́льнаю |
тангенцыя́льным |
тангенцыя́льнымі |
| М. |
тангенцыя́льным |
тангенцыя́льнай |
тангенцыя́льным |
тангенцыя́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
тангі́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тангі́р |
| Р. |
тангі́ра |
| Д. |
тангі́ру |
| В. |
тангі́р |
| Т. |
тангі́рам |
| М. |
тангі́ры |
Крыніцы:
piskunou2012.
тангу́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тангу́т |
тангу́ты |
| Р. |
тангу́та |
тангу́таў |
| Д. |
тангу́ту |
тангу́там |
| В. |
тангу́та |
тангу́таў |
| Т. |
тангу́там |
тангу́тамі |
| М. |
тангу́це |
тангу́тах |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.