Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Сы́манчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сы́манчыцы
Р. Сы́манчыц
Сы́манчыцаў
Д. Сы́манчыцам
В. Сы́манчыцы
Т. Сы́манчыцамі
М. Сы́манчыцах

Сыманэ́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сыманэ́лі
Р. Сыманэ́ль
Сыманэ́ляў
Д. Сыманэ́лям
В. Сыманэ́лі
Т. Сыманэ́лямі
М. Сыманэ́лях

Сымо́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Сымо́на Сымо́ны
Р. Сымо́ны Сымо́н
Д. Сымо́не Сымо́нам
В. Сымо́ну Сымо́н
Т. Сымо́най
Сымо́наю		 Сымо́намі
М. Сымо́не Сымо́нах

Сымо́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сымо́наўка
Р. Сымо́наўкі
Д. Сымо́наўцы
В. Сымо́наўку
Т. Сымо́наўкай
Сымо́наўкаю
М. Сымо́наўцы

Сымо́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сымо́нішкі
Р. Сымо́нішак
Сымо́нішкаў
Д. Сымо́нішкам
В. Сымо́нішкі
Т. Сымо́нішкамі
М. Сымо́нішках

сы́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сы́н сыны́
Р. сы́на сыно́ў
Д. сы́ну сына́м
В. сы́на сыно́ў
Т. сы́нам сына́мі
М. сы́не сына́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сынадво́рцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сынадво́рцы
Р. Сынадво́рцаў
Д. Сынадво́рцам
В. Сынадво́рцы
Т. Сынадво́рцамі
М. Сынадво́рцах

сыназабо́йства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сыназабо́йства сыназабо́йствы
Р. сыназабо́йства сыназабо́йстваў
Д. сыназабо́йству сыназабо́йствам
В. сыназабо́йства сыназабо́йствы
Т. сыназабо́йствам сыназабо́йствамі
М. сыназабо́йстве сыназабо́йствах

Крыніцы: piskunou2012.

сы́наў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сы́наў сы́нава сы́нава сы́навы
Р. сы́навага сы́навай
сы́навае		 сы́навага сы́навых
Д. сы́наваму сы́навай сы́наваму сы́навым
В. сы́наў (неадуш.)
сы́навага (адуш.)		 сы́наву сы́нава сы́навы (неадуш.)
сы́навых (адуш.)
Т. сы́навым сы́навай
сы́наваю		 сы́навым сы́навымі
М. сы́навым сы́навай сы́навым сы́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Сынгалы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сынгалы́
Р. Сынгало́ў
Д. Сынгала́м
В. Сынгалы́
Т. Сынгала́мі
М. Сынгала́х