пацмы́гаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацмы́гаю |
пацмы́гаем |
| 2-я ас. |
пацмы́гаеш |
пацмы́гаеце |
| 3-я ас. |
пацмы́гае |
пацмы́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацмы́гаў |
пацмы́галі |
| ж. |
пацмы́гала |
| н. |
пацмы́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацмы́гай |
пацмы́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацмы́гаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
па́цнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
па́цну |
па́цнем |
| 2-я ас. |
па́цнеш |
па́цнеце |
| 3-я ас. |
па́цне |
па́цнуць |
| Прошлы час |
| м. |
па́цнуў |
па́цнулі |
| ж. |
па́цнула |
| н. |
па́цнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
па́цні |
па́цніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
па́цнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацо́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацо́каю |
пацо́каем |
| 2-я ас. |
пацо́каеш |
пацо́каеце |
| 3-я ас. |
пацо́кае |
пацо́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацо́каў |
пацо́калі |
| ж. |
пацо́кала |
| н. |
пацо́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацо́кай |
пацо́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацо́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пацо́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пацо́кванне |
| Р. |
пацо́квання |
| Д. |
пацо́кванню |
| В. |
пацо́кванне |
| Т. |
пацо́кваннем |
| М. |
пацо́кванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацо́кваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацо́кваю |
пацо́кваем |
| 2-я ас. |
пацо́кваеш |
пацо́кваеце |
| 3-я ас. |
пацо́квае |
пацо́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацо́кваў |
пацо́квалі |
| ж. |
пацо́квала |
| н. |
пацо́квала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пацо́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
пацо́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацо́паю |
пацо́паем |
| 2-я ас. |
пацо́паеш |
пацо́паеце |
| 3-я ас. |
пацо́пае |
пацо́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацо́паў |
пацо́палі |
| ж. |
пацо́пала |
| н. |
пацо́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацо́пай |
пацо́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацо́паўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацо́пваць
‘хвастаць, сцябаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацо́пваю |
пацо́пваем |
| 2-я ас. |
пацо́пваеш |
пацо́пваеце |
| 3-я ас. |
пацо́пвае |
пацо́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацо́пваў |
пацо́пвалі |
| ж. |
пацо́пвала |
| н. |
пацо́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацо́пвай |
пацо́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пацо́пваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацу́гаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацу́гаю |
пацу́гаем |
| 2-я ас. |
пацу́гаеш |
пацу́гаеце |
| 3-я ас. |
пацу́гае |
пацу́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пацу́гаў |
пацу́галі |
| ж. |
пацу́гала |
| н. |
пацу́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацу́гай |
пацу́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пацу́гаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пацу́і
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пацу́і |
| Р. |
Пацу́яў |
| Д. |
Пацу́ям |
| В. |
Пацу́і |
| Т. |
Пацу́ямі |
| М. |
Пацу́ях |
пацу́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пацу́к |
пацукі́ |
| Р. |
пацука́ |
пацуко́ў |
| Д. |
пацуку́ |
пацука́м |
| В. |
пацука́ |
пацуко́ў |
| Т. |
пацуко́м |
пацука́мі |
| М. |
пацуку́ |
пацука́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.