Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Стру́менск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стру́менск
Р. Стру́менска
Д. Стру́менску
В. Стру́менск
Т. Стру́менскам
М. Стру́менску

струме́нціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. струме́нціна струме́нціны
Р. струме́нціны струме́нцін
Д. струме́нціне струме́нцінам
В. струме́нціну струме́нціны
Т. струме́нцінай
струме́нцінаю		 струме́нцінамі
М. струме́нціне струме́нцінах

Крыніцы: piskunou2012.

струме́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струме́нь струме́ні
Р. струме́ня струме́няў
Д. струме́ню струме́ням
В. струме́нь струме́ні
Т. струме́нем струме́нямі
М. струме́ні струме́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Стру́мень

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стру́мень
Р. Стру́меня
Д. Стру́меню
В. Стру́мень
Т. Стру́менем
М. Стру́мені

струме́ньчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струме́ньчык струме́ньчыкі
Р. струме́ньчыка струме́ньчыкаў
Д. струме́ньчыку струме́ньчыкам
В. струме́ньчык струме́ньчыкі
Т. струме́ньчыкам струме́ньчыкамі
М. струме́ньчыку струме́ньчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

струмяні́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. струмяні́сты струмяні́стая струмяні́стае струмяні́стыя
Р. струмяні́стага струмяні́стай
струмяні́стае		 струмяні́стага струмяні́стых
Д. струмяні́стаму струмяні́стай струмяні́стаму струмяні́стым
В. струмяні́сты (неадуш.)
струмяні́стага (адуш.)		 струмяні́стую струмяні́стае струмяні́стыя (неадуш.)
струмяні́стых (адуш.)
Т. струмяні́стым струмяні́стай
струмяні́стаю		 струмяні́стым струмяні́стымі
М. струмяні́стым струмяні́стай струмяні́стым струмяні́стых

Крыніцы: piskunou2012.

струмяні́сты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. струмяні́сты струмяні́стая струмяні́стае струмяні́стыя
Р. струмяні́стага струмяні́стай
струмяні́стае		 струмяні́стага струмяні́стых
Д. струмяні́стаму струмяні́стай струмяні́стаму струмяні́стым
В. струмяні́сты (неадуш.)
струмяні́стага (адуш.)		 струмяні́стую струмяні́стае струмяні́стыя (неадуш.)
струмяні́стых (адуш.)
Т. струмяні́стым струмяні́стай
струмяні́стаю		 струмяні́стым струмяні́стымі
М. струмяні́стым струмяні́стай струмяні́стым струмяні́стых

Крыніцы: piskunou2012.

струна́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. струна́ стру́ны
струны́
Р. струны́ стру́н
Д. струне́ стру́нам
В. струну́ стру́ны
струны́
Т. струно́й
струно́ю		 стру́намі
М. струне́ стру́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

струнабето́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. струнабето́н
Р. струнабето́ну
Д. струнабето́ну
В. струнабето́н
Т. струнабето́нам
М. струнабето́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

струнабето́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. струнабето́нны струнабето́нная струнабето́ннае струнабето́нныя
Р. струнабето́ннага струнабето́ннай
струнабето́ннае		 струнабето́ннага струнабето́нных
Д. струнабето́ннаму струнабето́ннай струнабето́ннаму струнабето́нным
В. струнабето́нны (неадуш.)
струнабето́ннага (адуш.)		 струнабето́нную струнабето́ннае струнабето́нныя (неадуш.)
струнабето́нных (адуш.)
Т. струнабето́нным струнабето́ннай
струнабето́ннаю		 струнабето́нным струнабето́ннымі
М. струнабето́нным струнабето́ннай струнабето́нным струнабето́нных

Крыніцы: piskunou2012.