стано́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стано́чны |
стано́чная |
стано́чнае |
стано́чныя |
| Р. |
стано́чнага |
стано́чнай стано́чнае |
стано́чнага |
стано́чных |
| Д. |
стано́чнаму |
стано́чнай |
стано́чнаму |
стано́чным |
| В. |
стано́чны (неадуш.) стано́чнага (адуш.) |
стано́чную |
стано́чнае |
стано́чныя (неадуш.) стано́чных (адуш.) |
| Т. |
стано́чным |
стано́чнай стано́чнаю |
стано́чным |
стано́чнымі |
| М. |
стано́чным |
стано́чнай |
стано́чным |
стано́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́нс
‘страфа’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ста́нс |
ста́нсы |
| Р. |
ста́нса |
ста́нсаў |
| Д. |
ста́нсу |
ста́нсам |
| В. |
ста́нс |
ста́нсы |
| Т. |
ста́нсам |
ста́нсамі |
| М. |
ста́нсе |
ста́нсах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́нсы
‘верш’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
ста́нсы |
| Р. |
ста́нсаў |
| Д. |
ста́нсам |
| В. |
ста́нсы |
| Т. |
ста́нсамі |
| М. |
ста́нсах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Стану́лева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стану́лева |
| Р. |
Стану́лева |
| Д. |
Стану́леву |
| В. |
Стану́лева |
| Т. |
Стану́левам |
| М. |
Стану́леве |
Стануле́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стануле́ва |
| Р. |
Стануле́ва |
| Д. |
Стануле́ву |
| В. |
Стануле́ва |
| Т. |
Стануле́вам |
| М. |
Стануле́ве |
Станулі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Станулі́ |
| Р. |
Станулё́ў |
| Д. |
Стануля́м |
| В. |
Станулі́ |
| Т. |
Стануля́мі |
| М. |
Стануля́х |
Стануля́нцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Стануля́нцы |
| Р. |
Стануля́нцаў |
| Д. |
Стануля́нцам |
| В. |
Стануля́нцы |
| Т. |
Стануля́нцамі |
| М. |
Стануля́нцах |
стану́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стану́шка |
стану́шкі |
| Р. |
стану́шкі |
стану́шак |
| Д. |
стану́шцы |
стану́шкам |
| В. |
стану́шку |
стану́шкі |
| Т. |
стану́шкай стану́шкаю |
стану́шкамі |
| М. |
стану́шцы |
стану́шках |
Крыніцы:
piskunou2012.
станцава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
станцава́ны |
станцава́ная |
станцава́нае |
станцава́ныя |
| Р. |
станцава́нага |
станцава́най станцава́нае |
станцава́нага |
станцава́ных |
| Д. |
станцава́наму |
станцава́най |
станцава́наму |
станцава́ным |
| В. |
станцава́ны (неадуш.) станцава́нага (адуш.) |
станцава́ную |
станцава́нае |
станцава́ныя (неадуш.) станцава́ных (адуш.) |
| Т. |
станцава́ным |
станцава́най станцава́наю |
станцава́ным |
станцава́нымі |
| М. |
станцава́ным |
станцава́най |
станцава́ным |
станцава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
станцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
станцава́ны |
станцава́ная |
станцава́нае |
станцава́ныя |
| Р. |
станцава́нага |
станцава́най станцава́нае |
станцава́нага |
станцава́ных |
| Д. |
станцава́наму |
станцава́най |
станцава́наму |
станцава́ным |
| В. |
станцава́ны (неадуш.) станцава́нага (адуш.) |
станцава́ную |
станцава́нае |
станцава́ныя (неадуш.) станцава́ных (адуш.) |
| Т. |
станцава́ным |
станцава́най станцава́наю |
станцава́ным |
станцава́нымі |
| М. |
станцава́ным |
станцава́най |
станцава́ным |
станцава́ных |
Кароткая форма: станцава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.