Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

стано́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стано́чны стано́чная стано́чнае стано́чныя
Р. стано́чнага стано́чнай
стано́чнае
стано́чнага стано́чных
Д. стано́чнаму стано́чнай стано́чнаму стано́чным
В. стано́чны (неадуш.)
стано́чнага (адуш.)
стано́чную стано́чнае стано́чныя (неадуш.)
стано́чных (адуш.)
Т. стано́чным стано́чнай
стано́чнаю
стано́чным стано́чнымі
М. стано́чным стано́чнай стано́чным стано́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́нс

‘страфа’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́нс ста́нсы
Р. ста́нса ста́нсаў
Д. ста́нсу ста́нсам
В. ста́нс ста́нсы
Т. ста́нсам ста́нсамі
М. ста́нсе ста́нсах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́нсы

‘верш’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ста́нсы
Р. ста́нсаў
Д. ста́нсам
В. ста́нсы
Т. ста́нсамі
М. ста́нсах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Стану́лева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стану́лева
Р. Стану́лева
Д. Стану́леву
В. Стану́лева
Т. Стану́левам
М. Стану́леве

Стануле́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стануле́ва
Р. Стануле́ва
Д. Стануле́ву
В. Стануле́ва
Т. Стануле́вам
М. Стануле́ве

Станулі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Станулі́
Р. Станулё́ў
Д. Стануля́м
В. Станулі́
Т. Стануля́мі
М. Стануля́х

Стануля́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стануля́нцы
Р. Стануля́нцаў
Д. Стануля́нцам
В. Стануля́нцы
Т. Стануля́нцамі
М. Стануля́нцах

стану́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стану́шка стану́шкі
Р. стану́шкі стану́шак
Д. стану́шцы стану́шкам
В. стану́шку стану́шкі
Т. стану́шкай
стану́шкаю
стану́шкамі
М. стану́шцы стану́шках

Крыніцы: piskunou2012.

станцава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. станцава́ны станцава́ная станцава́нае станцава́ныя
Р. станцава́нага станцава́най
станцава́нае
станцава́нага станцава́ных
Д. станцава́наму станцава́най станцава́наму станцава́ным
В. станцава́ны (неадуш.)
станцава́нага (адуш.)
станцава́ную станцава́нае станцава́ныя (неадуш.)
станцава́ных (адуш.)
Т. станцава́ным станцава́най
станцава́наю
станцава́ным станцава́нымі
М. станцава́ным станцава́най станцава́ным станцава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

станцава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. станцава́ны станцава́ная станцава́нае станцава́ныя
Р. станцава́нага станцава́най
станцава́нае
станцава́нага станцава́ных
Д. станцава́наму станцава́най станцава́наму станцава́ным
В. станцава́ны (неадуш.)
станцава́нага (адуш.)
станцава́ную станцава́нае станцава́ныя (неадуш.)
станцава́ных (адуш.)
Т. станцава́ным станцава́най
станцава́наю
станцава́ным станцава́нымі
М. станцава́ным станцава́най станцава́ным станцава́ных

Кароткая форма: станцава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.