спуска́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спуска́ю |
спуска́ем |
| 2-я ас. |
спуска́еш |
спуска́еце |
| 3-я ас. |
спуска́е |
спуска́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спуска́ў |
спуска́лі |
| ж. |
спуска́ла |
| н. |
спуска́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спуска́й |
спуска́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спуска́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спу́ска-пад’ёмны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спу́ска-пад’ёмны |
спу́ска-пад’ёмная |
спу́ска-пад’ёмнае |
спу́ска-пад’ёмныя |
| Р. |
спу́ска-пад’ёмнага |
спу́ска-пад’ёмнай спу́ска-пад’ёмнае |
спу́ска-пад’ёмнага |
спу́ска-пад’ёмных |
| Д. |
спу́ска-пад’ёмнаму |
спу́ска-пад’ёмнай |
спу́ска-пад’ёмнаму |
спу́ска-пад’ёмным |
| В. |
спу́ска-пад’ёмны (неадуш.) спу́ска-пад’ёмнага (адуш.) |
спу́ска-пад’ёмную |
спу́ска-пад’ёмнае |
спу́ска-пад’ёмныя (неадуш.) спу́ска-пад’ёмных (адуш.) |
| Т. |
спу́ска-пад’ёмным |
спу́ска-пад’ёмнай спу́ска-пад’ёмнаю |
спу́ска-пад’ёмным |
спу́ска-пад’ёмнымі |
| М. |
спу́ска-пад’ёмным |
спу́ска-пад’ёмнай |
спу́ска-пад’ёмным |
спу́ска-пад’ёмных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
спускны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спускны́ |
спускна́я |
спускно́е |
спускны́я |
| Р. |
спускно́га |
спускно́й спускно́е |
спускно́га |
спускны́х |
| Д. |
спускно́му |
спускно́й |
спускно́му |
спускны́м |
| В. |
спускны́ (неадуш.) спускно́га (адуш.) |
спускну́ю |
спускно́е |
спускны́я (неадуш.) спускны́х (адуш.) |
| Т. |
спускны́м |
спускно́й спускно́ю |
спускны́м |
спускны́мі |
| М. |
спускны́м |
спускно́й |
спускны́м |
спускны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спустава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спустава́нне |
спустава́нні |
| Р. |
спустава́ння |
спустава́нняў |
| Д. |
спустава́нню |
спустава́нням |
| В. |
спустава́нне |
спустава́нні |
| Т. |
спустава́ннем |
спустава́ннямі |
| М. |
спустава́нні |
спустава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
спустава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спусту́ю |
спусту́ем |
| 2-я ас. |
спусту́еш |
спусту́еце |
| 3-я ас. |
спусту́е |
спусту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спустава́ў |
спустава́лі |
| ж. |
спустава́ла |
| н. |
спустава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спусту́й |
спусту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спустава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спусташа́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спусташа́льна |
- |
- |
спусташа́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спусташа́льнасць |
| Р. |
спусташа́льнасці |
| Д. |
спусташа́льнасці |
| В. |
спусташа́льнасць |
| Т. |
спусташа́льнасцю |
| М. |
спусташа́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спусташа́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спусташа́льнік |
спусташа́льнікі |
| Р. |
спусташа́льніка |
спусташа́льнікаў |
| Д. |
спусташа́льніку |
спусташа́льнікам |
| В. |
спусташа́льніка |
спусташа́льнікаў |
| Т. |
спусташа́льнікам |
спусташа́льнікамі |
| М. |
спусташа́льніку |
спусташа́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.