спраектава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спраектава́ны |
спраектава́ная |
спраектава́нае |
спраектава́ныя |
| Р. |
спраектава́нага |
спраектава́най
спраектава́нае |
спраектава́нага |
спраектава́ных |
| Д. |
спраектава́наму |
спраектава́най |
спраектава́наму |
спраектава́ным |
| В. |
спраектава́ны (неадуш.)
спраектава́нага (адуш.) |
спраектава́ную |
спраектава́нае |
спраектава́ныя (неадуш.)
спраектава́ных (адуш.) |
| Т. |
спраектава́ным |
спраектава́най
спраектава́наю |
спраектава́ным |
спраектава́нымі |
| М. |
спраектава́ным |
спраектава́най |
спраектава́ным |
спраектава́ных |
Кароткая форма: спраектава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спраектава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спраекту́ецца |
спраекту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спраектава́ўся |
спраектава́ліся |
| ж. |
спраектава́лася |
| н. |
спраектава́лася |
Крыніцы:
piskunou2012.
спраектава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраекту́ю |
спраекту́ем |
| 2-я ас. |
спраекту́еш |
спраекту́еце |
| 3-я ас. |
спраекту́е |
спраекту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спраектава́ў |
спраектава́лі |
| ж. |
спраектава́ла |
| н. |
спраектава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спраекту́й |
спраекту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
спраектава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спраецы́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спраецы́раваны |
спраецы́раваная |
спраецы́раванае |
спраецы́раваныя |
| Р. |
спраецы́раванага |
спраецы́раванай
спраецы́раванае |
спраецы́раванага |
спраецы́раваных |
| Д. |
спраецы́раванаму |
спраецы́раванай |
спраецы́раванаму |
спраецы́раваным |
| В. |
спраецы́раваны (неадуш.)
спраецы́раванага (адуш.) |
спраецы́раваную |
спраецы́раванае |
спраецы́раваныя (неадуш.)
спраецы́раваных (адуш.) |
| Т. |
спраецы́раваным |
спраецы́раванай
спраецы́раванаю |
спраецы́раваным |
спраецы́раванымі |
| М. |
спраецы́раваным |
спраецы́раванай |
спраецы́раваным |
спраецы́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спраецы́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраецы́рую |
спраецы́руем |
| 2-я ас. |
спраецы́руеш |
спраецы́руеце |
| 3-я ас. |
спраецы́руе |
спраецы́руюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спраецы́раваў |
спраецы́равалі |
| ж. |
спраецы́равала |
| н. |
спраецы́равала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спраецы́руй |
спраецы́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
спраецы́раваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
спра́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спра́жаны |
спра́жаная |
спра́жанае |
спра́жаныя |
| Р. |
спра́жанага |
спра́жанай
спра́жанае |
спра́жанага |
спра́жаных |
| Д. |
спра́жанаму |
спра́жанай |
спра́жанаму |
спра́жаным |
| В. |
спра́жаны (неадуш.)
спра́жанага (адуш.) |
спра́жаную |
спра́жанае |
спра́жаныя (неадуш.)
спра́жаных (адуш.) |
| Т. |
спра́жаным |
спра́жанай
спра́жанаю |
спра́жаным |
спра́жанымі |
| М. |
спра́жаным |
спра́жанай |
спра́жаным |
спра́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спра́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спра́жаны |
спра́жаная |
спра́жанае |
спра́жаныя |
| Р. |
спра́жанага |
спра́жанай
спра́жанае |
спра́жанага |
спра́жаных |
| Д. |
спра́жанаму |
спра́жанай |
спра́жанаму |
спра́жаным |
| В. |
спра́жаны (неадуш.)
спра́жанага (адуш.) |
спра́жаную |
спра́жанае |
спра́жаныя (неадуш.)
спра́жаных (адуш.) |
| Т. |
спра́жаным |
спра́жанай
спра́жанаю |
спра́жаным |
спра́жанымі |
| М. |
спра́жаным |
спра́жанай |
спра́жаным |
спра́жаных |
Кароткая форма: спра́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спра́жачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спра́жачка |
спра́жачкі |
| Р. |
спра́жачкі |
спра́жачак |
| Д. |
спра́жачцы |
спра́жачкам |
| В. |
спра́жачку |
спра́жачкі |
| Т. |
спра́жачкай
спра́жачкаю |
спра́жачкамі |
| М. |
спра́жачцы |
спра́жачках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012.
спра́жачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спра́жачны |
спра́жачная |
спра́жачнае |
спра́жачныя |
| Р. |
спра́жачнага |
спра́жачнай
спра́жачнае |
спра́жачнага |
спра́жачных |
| Д. |
спра́жачнаму |
спра́жачнай |
спра́жачнаму |
спра́жачным |
| В. |
спра́жачны (неадуш.)
спра́жачнага (адуш.) |
спра́жачную |
спра́жачнае |
спра́жачныя (неадуш.)
спра́жачных (адуш.) |
| Т. |
спра́жачным |
спра́жачнай
спра́жачнаю |
спра́жачным |
спра́жачнымі |
| М. |
спра́жачным |
спра́жачнай |
спра́жачным |
спра́жачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.