Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пахіхі́кваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пахіхі́кваю пахіхі́кваем
2-я ас. пахіхі́кваеш пахіхі́кваеце
3-я ас. пахіхі́квае пахіхі́кваюць
Прошлы час
м. пахіхі́кваў пахіхі́квалі
ж. пахіхі́квала
н. пахіхі́квала
Загадны лад
2-я ас. пахіхі́квай пахіхі́квайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пахіхі́кваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пахіцэфа́лія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пахіцэфа́лія
Р. пахіцэфа́ліі
Д. пахіцэфа́ліі
В. пахіцэфа́лію
Т. пахіцэфа́ліяй
пахіцэфа́ліяю
М. пахіцэфа́ліі

Крыніцы: piskunou2012.

пахіясто́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пахіясто́з
Р. пахіясто́зу
Д. пахіясто́зу
В. пахіясто́з
Т. пахіясто́зам
М. пахіясто́зе

Крыніцы: piskunou2012.

пахка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пахка - -

па́хкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. па́хкасць
Р. па́хкасці
Д. па́хкасці
В. па́хкасць
Т. па́хкасцю
М. па́хкасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

па́хкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. па́хкаю па́хкаем
2-я ас. па́хкаеш па́хкаеце
3-я ас. па́хкае па́хкаюць
Прошлы час
м. па́хкаў па́хкалі
ж. па́хкала
н. па́хкала
Загадны лад
2-я ас. па́хкай па́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час па́хкаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

па́хкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́хкі па́хкая па́хкае па́хкія
Р. па́хкага па́хкай
па́хкае		 па́хкага па́хкіх
Д. па́хкаму па́хкай па́хкаму па́хкім
В. па́хкі (неадуш.)
па́хкага (адуш.)		 па́хкую па́хкае па́хкія (неадуш.)
па́хкіх (адуш.)
Т. па́хкім па́хкай
па́хкаю		 па́хкім па́хкімі
М. па́хкім па́хкай па́хкім па́хкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пахле́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пахле́бнік пахле́бнікі
Р. пахле́бніка пахле́бнікаў
Д. пахле́бніку пахле́бнікам
В. пахле́бніка пахле́бнікаў
Т. пахле́бнікам пахле́бнікамі
М. пахле́бніку пахле́бніках

Крыніцы: piskunou2012.

пахле́бнічаць

‘выслужвацца перад кім-небудзь (палачане пахлебнічалі перад Расціславам)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пахле́бнічаю пахле́бнічаем
2-я ас. пахле́бнічаеш пахле́бнічаеце
3-я ас. пахле́бнічае пахле́бнічаюць
Прошлы час
м. пахле́бнічаў пахле́бнічалі
ж. пахле́бнічала
н. пахле́бнічала
Загадны лад
2-я ас. пахле́бнічай пахле́бнічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пахле́бнічаючы

Крыніцы: piskunou2012.

пахле́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пахле́бны пахле́бная пахле́бнае пахле́бныя
Р. пахле́бнага пахле́бнай
пахле́бнае		 пахле́бнага пахле́бных
Д. пахле́бнаму пахле́бнай пахле́бнаму пахле́бным
В. пахле́бны (неадуш.)
пахле́бнага (адуш.)		 пахле́бную пахле́бнае пахле́бныя (неадуш.)
пахле́бных (адуш.)
Т. пахле́бным пахле́бнай
пахле́бнаю		 пахле́бным пахле́бнымі
М. пахле́бным пахле́бнай пахле́бным пахле́бных

Крыніцы: piskunou2012.