спорабла́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спорабла́ст |
спорабла́сты |
| Р. |
спорабла́ста |
спорабла́стаў |
| Д. |
спорабла́сту |
спорабла́стам |
| В. |
спорабла́ст |
спорабла́сты |
| Т. |
спорабла́стам |
спорабла́стамі |
| М. |
спорабла́сце |
спорабла́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Спо́рава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Спо́рава |
| Р. |
Спо́рава |
| Д. |
Спо́раву |
| В. |
Спо́рава |
| Т. |
Спо́равам |
| М. |
Спо́раве |
спо́равы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спо́равы |
спо́равая |
спо́равае |
спо́равыя |
| Р. |
спо́равага |
спо́равай спо́равае |
спо́равага |
спо́равых |
| Д. |
спо́раваму |
спо́равай |
спо́раваму |
спо́равым |
| В. |
спо́равы (неадуш.) спо́равага (адуш.) |
спо́равую |
спо́равае |
спо́равыя (неадуш.) спо́равых (адуш.) |
| Т. |
спо́равым |
спо́равай спо́раваю |
спо́равым |
спо́равымі |
| М. |
спо́равым |
спо́равай |
спо́равым |
спо́равых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спо́равыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
спо́равыя |
| Р. |
спо́равых |
| Д. |
спо́равым |
| В. |
спо́равыя |
| Т. |
спо́равымі |
| М. |
спо́равых |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
спорагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спорагене́з |
| Р. |
спорагене́зу |
| Д. |
спорагене́зу |
| В. |
спорагене́з |
| Т. |
спорагене́зам |
| М. |
спорагене́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́рак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спо́рак |
спо́ркі |
| Р. |
спо́рка |
спо́ркаў |
| Д. |
спо́рку |
спо́ркам |
| В. |
спо́рак |
спо́ркі |
| Т. |
спо́ркам |
спо́ркамі |
| М. |
спо́рку |
спо́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
споралі́сцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
споралі́сцік |
споралі́сцікі |
| Р. |
споралі́сціка |
споралі́сцікаў |
| Д. |
споралі́сціку |
споралі́сцікам |
| В. |
споралі́сцік |
споралі́сцікі |
| Т. |
споралі́сцікам |
споралі́сцікамі |
| М. |
споралі́сціку |
споралі́сціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
споранашэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
споранашэ́нне |
| Р. |
споранашэ́ння |
| Д. |
споранашэ́нню |
| В. |
споранашэ́нне |
| Т. |
споранашэ́ннем |
| М. |
споранашэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.