Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спірытуалі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спірытуалі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	спірытуалі́стка	спірытуалі́сткі
Р.	спірытуалі́сткі	спірытуалі́стак
Д.	спірытуалі́стцы	спірытуалі́сткам
В.	спірытуалі́стку	спірытуалі́стак
Т.	спірытуалі́сткай спірытуалі́сткаю	спірытуалі́сткамі
М.	спірытуалі́стцы	спірытуалі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спірытуалісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спірытуалісты́чны	спірытуалісты́чная	спірытуалісты́чнае	спірытуалісты́чныя
Р.	спірытуалісты́чнага	спірытуалісты́чнай спірытуалісты́чнае	спірытуалісты́чнага	спірытуалісты́чных
Д.	спірытуалісты́чнаму	спірытуалісты́чнай	спірытуалісты́чнаму	спірытуалісты́чным
В.	спірытуалісты́чны (неадуш.) спірытуалісты́чнага (адуш.)	спірытуалісты́чную	спірытуалісты́чнае	спірытуалісты́чныя (неадуш.) спірытуалісты́чных (адуш.)
Т.	спірытуалісты́чным	спірытуалісты́чнай спірытуалісты́чнаю	спірытуалісты́чным	спірытуалісты́чнымі
М.	спірытуалісты́чным	спірытуалісты́чнай	спірытуалісты́чным	спірытуалісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

спірытуа́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
спірытуа́льна	-	-

спірытуа́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спірытуа́льны	спірытуа́льная	спірытуа́льнае	спірытуа́льныя
Р.	спірытуа́льнага	спірытуа́льнай спірытуа́льнае	спірытуа́льнага	спірытуа́льных
Д.	спірытуа́льнаму	спірытуа́льнай	спірытуа́льнаму	спірытуа́льным
В.	спірытуа́льны (неадуш.) спірытуа́льнага (адуш.)	спірытуа́льную	спірытуа́льнае	спірытуа́льныя (неадуш.) спірытуа́льных (адуш.)
Т.	спірытуа́льным	спірытуа́льнай спірытуа́льнаю	спірытуа́льным	спірытуа́льнымі
М.	спірытуа́льным	спірытуа́льнай	спірытуа́льным	спірытуа́льных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

спі́рытус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Іншыя варыянты: спіры́тус.

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

спіры́тус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Іншыя варыянты: спі́рытус.

Крыніцы: krapivabr2012.

спіры́тус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

спірыты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спірыты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
спірыты́чна	-	-

Verbum