спіра́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спіра́нтны |
спіра́нтная |
спіра́нтнае |
спіра́нтныя |
| Р. |
спіра́нтнага |
спіра́нтнай спіра́нтнае |
спіра́нтнага |
спіра́нтных |
| Д. |
спіра́нтнаму |
спіра́нтнай |
спіра́нтнаму |
спіра́нтным |
| В. |
спіра́нтны (неадуш.) спіра́нтнага (адуш.) |
спіра́нтную |
спіра́нтнае |
спіра́нтныя (неадуш.) спіра́нтных (адуш.) |
| Т. |
спіра́нтным |
спіра́нтнай спіра́нтнаю |
спіра́нтным |
спіра́нтнымі |
| М. |
спіра́нтным |
спіра́нтнай |
спіра́нтным |
спіра́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спірахе́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спірахе́та |
спірахе́ты |
| Р. |
спірахе́ты |
спірахе́т |
| Д. |
спірахе́це |
спірахе́там |
| В. |
спірахе́ту |
спірахе́ты |
| Т. |
спірахе́тай спірахе́таю |
спірахе́тамі |
| М. |
спірахе́це |
спірахе́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спірахето́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спірахето́з |
спірахето́зы |
| Р. |
спірахето́зу |
спірахето́заў |
| Д. |
спірахето́зу |
спірахето́зам |
| В. |
спірахето́з |
спірахето́зы |
| Т. |
спірахето́зам |
спірахето́замі |
| М. |
спірахето́зе |
спірахето́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спіра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
спіра́емся |
| 2-я ас. |
- |
спіра́ецеся |
| 3-я ас. |
спіра́ецца |
спіра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спіра́ўся |
спіра́ліся |
| ж. |
спіра́лася |
| н. |
спіра́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спіра́ючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спіра́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спіра́ю |
спіра́ем |
| 2-я ас. |
спіра́еш |
спіра́еце |
| 3-я ас. |
спіра́е |
спіра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спіра́ў |
спіра́лі |
| ж. |
спіра́ла |
| н. |
спіра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спіра́й |
спіра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спіра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спіро́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спіро́граф |
спіро́графы |
| Р. |
спіро́графа |
спіро́графаў |
| Д. |
спіро́графу |
спіро́графам |
| В. |
спіро́граф |
спіро́графы |
| Т. |
спіро́графам |
спіро́графамі |
| М. |
спіро́графе |
спіро́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
спіро́метр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спіро́метр |
спіро́метры |
| Р. |
спіро́метра |
спіро́метраў |
| Д. |
спіро́метру |
спіро́метрам |
| В. |
спіро́метр |
спіро́метры |
| Т. |
спіро́метрам |
спіро́метрамі |
| М. |
спіро́метры |
спіро́метрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спі́рт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спі́рт |
спірты́ |
| Р. |
спі́рту |
спірто́ў |
| Д. |
спі́рту |
спірта́м |
| В. |
спі́рт |
спірты́ |
| Т. |
спі́ртам |
спірта́мі |
| М. |
спі́рце |
спірта́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спіртаачышча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спіртаачышча́льны |
спіртаачышча́льная |
спіртаачышча́льнае |
спіртаачышча́льныя |
| Р. |
спіртаачышча́льнага |
спіртаачышча́льнай спіртаачышча́льнае |
спіртаачышча́льнага |
спіртаачышча́льных |
| Д. |
спіртаачышча́льнаму |
спіртаачышча́льнай |
спіртаачышча́льнаму |
спіртаачышча́льным |
| В. |
спіртаачышча́льны (неадуш.) спіртаачышча́льнага (адуш.) |
спіртаачышча́льную |
спіртаачышча́льнае |
спіртаачышча́льныя (неадуш.) спіртаачышча́льных (адуш.) |
| Т. |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льнай спіртаачышча́льнаю |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льнымі |
| М. |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льнай |
спіртаачышча́льным |
спіртаачышча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
спіртабензо́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спіртабензо́л |
| Р. |
спіртабензо́лу |
| Д. |
спіртабензо́лу |
| В. |
спіртабензо́л |
| Т. |
спіртабензо́лам |
| М. |
спіртабензо́ле |
Крыніцы:
piskunou2012.