спаклада́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спаклада́ны |
спаклада́ная |
спаклада́нае |
спаклада́ныя |
| Р. |
спаклада́нага |
спаклада́най спаклада́нае |
спаклада́нага |
спаклада́ных |
| Д. |
спаклада́наму |
спаклада́най |
спаклада́наму |
спаклада́ным |
| В. |
спаклада́ны (неадуш.) спаклада́нага (адуш.) |
спаклада́ную |
спаклада́нае |
спаклада́ныя (неадуш.) спаклада́ных (адуш.) |
| Т. |
спаклада́ным |
спаклада́най спаклада́наю |
спаклада́ным |
спаклада́нымі |
| М. |
спаклада́ным |
спаклада́най |
спаклада́ным |
спаклада́ных |
Кароткая форма: спаклада́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спаклада́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаклада́ю |
спаклада́ем |
| 2-я ас. |
спаклада́еш |
спаклада́еце |
| 3-я ас. |
спаклада́е |
спаклада́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спаклада́ў |
спаклада́лі |
| ж. |
спаклада́ла |
| н. |
спаклада́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спаклада́й |
спаклада́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спаклада́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спакла́сці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спакладу́ |
спакладзё́м |
| 2-я ас. |
спакладзе́ш |
спакладзяце́ |
| 3-я ас. |
спакладзе́ |
спакладу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спакла́ў |
спакла́лі |
| ж. |
спакла́ла |
| н. |
спакла́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаклё́пнічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаклё́пнічаю |
спаклё́пнічаем |
| 2-я ас. |
спаклё́пнічаеш |
спаклё́пнічаеце |
| 3-я ас. |
спаклё́пнічае |
спаклё́пнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
спаклё́пнічаў |
спаклё́пнічалі |
| ж. |
спаклё́пнічала |
| н. |
спаклё́пнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спаклё́пнічай |
спаклё́пнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спаклё́пнічаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спакме́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спакме́ннік |
спакме́ннікі |
| Р. |
спакме́нніка |
спакме́ннікаў |
| Д. |
спакме́нніку |
спакме́ннікам |
| В. |
спакме́ннік |
спакме́ннікі |
| Т. |
спакме́ннікам |
спакме́ннікамі |
| М. |
спакме́нніку |
спакме́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спакме́ціць
‘зразумець што-небудзь, зарыентавацца ў чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спакме́чу |
спакме́цім |
| 2-я ас. |
спакме́ціш |
спакме́ціце |
| 3-я ас. |
спакме́ціць |
спакме́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
спакме́ціў |
спакме́цілі |
| ж. |
спакме́ціла |
| н. |
спакме́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спакме́ць |
спакме́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спакме́ціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спакмяча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спакмяча́ю |
спакмяча́ем |
| 2-я ас. |
спакмяча́еш |
спакмяча́еце |
| 3-я ас. |
спакмяча́е |
спакмяча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спакмяча́ў |
спакмяча́лі |
| ж. |
спакмяча́ла |
| н. |
спакмяча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спакмяча́й |
спакмяча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спакмяча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спако́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спако́й |
| Р. |
спако́ю |
| Д. |
спако́ю |
| В. |
спако́й |
| Т. |
спако́ем |
| М. |
спако́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.