спажы́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спажы́ўны |
спажы́ўная |
спажы́ўнае |
спажы́ўныя |
| Р. |
спажы́ўнага |
спажы́ўнай спажы́ўнае |
спажы́ўнага |
спажы́ўных |
| Д. |
спажы́ўнаму |
спажы́ўнай |
спажы́ўнаму |
спажы́ўным |
| В. |
спажы́ўны (неадуш.) спажы́ўнага (адуш.) |
спажы́ўную |
спажы́ўнае |
спажы́ўныя (неадуш.) спажы́ўных (адуш.) |
| Т. |
спажы́ўным |
спажы́ўнай спажы́ўнаю |
спажы́ўным |
спажы́ўнымі |
| М. |
спажы́ўным |
спажы́ўнай |
спажы́ўным |
спажы́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спажы́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спажы́ўны |
спажы́ўная |
спажы́ўнае |
спажы́ўныя |
| Р. |
спажы́ўнага |
спажы́ўнай спажы́ўнае |
спажы́ўнага |
спажы́ўных |
| Д. |
спажы́ўнаму |
спажы́ўнай |
спажы́ўнаму |
спажы́ўным |
| В. |
спажы́ўны (неадуш.) спажы́ўнага (адуш.) |
спажы́ўную |
спажы́ўнае |
спажы́ўныя (неадуш.) спажы́ўных (адуш.) |
| Т. |
спажы́ўным |
спажы́ўнай спажы́ўнаю |
спажы́ўным |
спажы́ўнымі |
| М. |
спажы́ўным |
спажы́ўнай |
спажы́ўным |
спажы́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спажы́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спажы́цце |
| Р. |
спажы́цця |
| Д. |
спажы́ццю |
| В. |
спажы́цце |
| Т. |
спажы́ццем |
| М. |
спажы́цці |
Крыніцы:
piskunou2012.
спажы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спажыву́ |
спажывё́м |
| 2-я ас. |
спажыве́ш |
спажывяце́ |
| 3-я ас. |
спажыве́ |
спажыву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спажы́ў |
спажылі́ |
| ж. |
спажыла́ |
| н. |
спажыла́ спажыло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спажыві́ |
спажыві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спажы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спазіра́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спазіра́льнік |
спазіра́льнікі |
| Р. |
спазіра́льніка |
спазіра́льнікаў |
| Д. |
спазіра́льніку |
спазіра́льнікам |
| В. |
спазіра́льніка |
спазіра́льнікаў |
| Т. |
спазіра́льнікам |
спазіра́льнікамі |
| М. |
спазіра́льніку |
спазіра́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спазіра́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спазіра́льніца |
спазіра́льніцы |
| Р. |
спазіра́льніцы |
спазіра́льніц |
| Д. |
спазіра́льніцы |
спазіра́льніцам |
| В. |
спазіра́льніцу |
спазіра́льніц |
| Т. |
спазіра́льніцай спазіра́льніцаю |
спазіра́льніцамі |
| М. |
спазіра́льніцы |
спазіра́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спазіра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спазіра́нне |
| Р. |
спазіра́ння |
| Д. |
спазіра́нню |
| В. |
спазіра́нне |
| Т. |
спазіра́ннем |
| М. |
спазіра́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.