Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прыма́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыма́цтва
Р. прыма́цтва
Д. прыма́цтву
В. прыма́цтва
Т. прыма́цтвам
М. прыма́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыма́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыма́ецца прыма́юцца
Прошлы час
м. прыма́ўся прыма́ліся
ж. прыма́лася
н. прыма́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыма́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыма́ю прыма́ем
2-я ас. прыма́еш прыма́еце
3-я ас. прыма́е прыма́юць
Прошлы час
м. прыма́ў прыма́лі
ж. прыма́ла
н. прыма́ла
Загадны лад
2-я ас. прыма́й прыма́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыма́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыма́ч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыма́ч прымачы
Р. прымача прымачоў
Д. прымачу прымачам
В. прыма́ч прымачы
Т. прымачом прымачамі
М. прымачы прымачах

Крыніцы: piskunou2012.

прыма́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прыма́чка прыма́чкі
Р. прыма́чкі прыма́чак
Д. прыма́чцы прыма́чкам
В. прыма́чку прыма́чак
Т. прыма́чкай
прыма́чкаю		 прыма́чкамі
М. прыма́чцы прыма́чках

Крыніцы: piskunou2012.

прыма́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыма́чны прыма́чная прыма́чнае прыма́чныя
Р. прыма́чнага прыма́чнай
прыма́чнае		 прыма́чнага прыма́чных
Д. прыма́чнаму прыма́чнай прыма́чнаму прыма́чным
В. прыма́чны (неадуш.)
прыма́чнага (адуш.)		 прыма́чную прыма́чнае прыма́чныя (неадуш.)
прыма́чных (адуш.)
Т. прыма́чным прыма́чнай
прыма́чнаю		 прыма́чным прыма́чнымі
М. прыма́чным прыма́чнай прыма́чным прыма́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прыма́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыма́чны прыма́чная прыма́чнае прыма́чныя
Р. прыма́чнага прыма́чнай
прыма́чнае		 прыма́чнага прыма́чных
Д. прыма́чнаму прыма́чнай прыма́чнаму прыма́чным
В. прыма́чны (неадуш.)
прыма́чнага (адуш.)		 прыма́чную прыма́чнае прыма́чныя (неадуш.)
прыма́чных (адуш.)
Т. прыма́чным прыма́чнай
прыма́чнаю		 прыма́чным прыма́чнымі
М. прыма́чным прыма́чнай прыма́чным прыма́чных

Крыніцы: piskunou2012.

прыма́чы

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыма́чы прыма́чая прыма́чае прыма́чыя
Р. прыма́чага прыма́чай
прыма́чае		 прыма́чага прыма́чых
Д. прыма́чаму прыма́чай прыма́чаму прыма́чым
В. прыма́чы (неадуш.)
прыма́чага (адуш.)		 прыма́чую прыма́чае прыма́чыя (неадуш.)
прыма́чых (адуш.)
Т. прыма́чым прыма́чай
прыма́чаю		 прыма́чым прыма́чымі
М. прыма́чым прыма́чай прыма́чым прыма́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыма́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыма́чы прыма́чая прыма́чае прыма́чыя
Р. прыма́чага прыма́чай
прыма́чае		 прыма́чага прыма́чых
Д. прыма́чаму прыма́чай прыма́чаму прыма́чым
В. прыма́чы (неадуш.)
прыма́чага (адуш.)		 прыма́чую прыма́чае прыма́чыя (неадуш.)
прыма́чых (адуш.)
Т. прыма́чым прыма́чай
прыма́чаю		 прыма́чым прыма́чымі
М. прыма́чым прыма́чай прыма́чым прыма́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Прыма́чына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Прыма́чына
Р. Прыма́чына
Д. Прыма́чыну
В. Прыма́чына
Т. Прыма́чынам
М. Прыма́чыне