Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ску́сваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ску́сваю ску́сваем
2-я ас. ску́сваеш ску́сваеце
3-я ас. ску́свае ску́сваюць
Прошлы час
м. ску́сваў ску́свалі
ж. ску́свала
н. ску́свала
Загадны лад
2-я ас. ску́свай ску́свайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ску́сваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скусі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скушу́ ску́сім
2-я ас. ску́сіш ску́сіце
3-я ас. ску́сіць ску́сяць
Прошлы час
м. скусі́ў скусі́лі
ж. скусі́ла
н. скусі́ла
Загадны лад
2-я ас. скусі́ скусі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час скусі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ску́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ску́т ску́ты
Р. ску́та ску́таў
Д. ску́ту ску́там
В. ску́т ску́ты
Т. ску́там ску́тамі
М. ску́це ску́тах

Крыніцы: piskunou2012.

скутаза́ўр

‘дыназаўр’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скутаза́ўр скутаза́ўры
Р. скутаза́ўра скутаза́ўраў
Д. скутаза́ўру скутаза́ўрам
В. скутаза́ўра скутаза́ўраў
Т. скутаза́ўрам скутаза́ўрамі
М. скутаза́ўры скутаза́ўрах

Крыніцы: piskunou2012.

ску́так

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ску́так ску́ткі
Р. ску́тку ску́ткаў
Д. ску́тку ску́ткам
В. ску́так ску́ткі
Т. ску́ткам ску́ткамі
М. ску́тку ску́тках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Скуталі́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скуталі́шкі
Р. Скуталі́шак
Скуталі́шкаў
Д. Скуталі́шкам
В. Скуталі́шкі
Т. Скуталі́шкамі
М. Скуталі́шках

ску́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ску́тар ску́тары
Р. ску́тара ску́тараў
Д. ску́тару ску́тарам
В. ску́тар ску́тары
Т. ску́тарам ску́тарамі
М. ску́тары ску́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ску́тарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ску́тарны ску́тарная ску́тарнае ску́тарныя
Р. ску́тарнага ску́тарнай
ску́тарнае		 ску́тарнага ску́тарных
Д. ску́тарнаму ску́тарнай ску́тарнаму ску́тарным
В. ску́тарны ску́тарную ску́тарнае ску́тарныя
Т. ску́тарным ску́тарнай
ску́тарнаю		 ску́тарным ску́тарнымі
М. ску́тарным ску́тарнай ску́тарным ску́тарных

Іншыя варыянты: ску́тэрны.

скутары́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скутары́ст скутары́сты
Р. скутары́ста скутары́стаў
Д. скутары́сту скутары́стам
В. скутары́ста скутары́стаў
Т. скутары́стам скутары́стамі
М. скутары́сце скутары́стах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

скутары́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скутары́стка скутары́сткі
Р. скутары́сткі скутары́стак
Д. скутары́стцы скутары́сткам
В. скутары́стку скутары́стак
Т. скутары́сткай
скутары́сткаю		 скутары́сткамі
М. скутары́стцы скутары́стках

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.