Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ско́пам

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ско́пам	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

ско́паны

прыметнік, адносны

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

ско́паны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

Кароткая форма: ско́пана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

скопафілі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ско́пванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ско́пвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ско́пваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ско́п’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

ско́п’еўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ско́п’еўскі	ско́п’еўская	ско́п’еўскае	ско́п’еўскія
Р.	ско́п’еўскага	ско́п’еўскай ско́п’еўскае	ско́п’еўскага	ско́п’еўскіх
Д.	ско́п’еўскаму	ско́п’еўскай	ско́п’еўскаму	ско́п’еўскім
В.	ско́п’еўскі (неадуш.) ско́п’еўскага (адуш.)	ско́п’еўскую	ско́п’еўскае	ско́п’еўскія (неадуш.) ско́п’еўскіх (адуш.)
Т.	ско́п’еўскім	ско́п’еўскай ско́п’еўскаю	ско́п’еўскім	ско́п’еўскімі
М.	ско́п’еўскім	ско́п’еўскай	ско́п’еўскім	ско́п’еўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ско́пка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Verbum