Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ска́ндыевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ска́ндыевы ска́ндыевая ска́ндыевае ска́ндыевыя
Р. ска́ндыевага ска́ндыевай
ска́ндыевае
ска́ндыевага ска́ндыевых
Д. ска́ндыеваму ска́ндыевай ска́ндыеваму ска́ндыевым
В. ска́ндыевы (неадуш.)
ска́ндыевага (адуш.)
ска́ндыевую ска́ндыевае ска́ндыевыя (неадуш.)
ска́ндыевых (адуш.)
Т. ска́ндыевым ска́ндыевай
ска́ндыеваю
ска́ндыевым ска́ндыевымі
М. ска́ндыевым ска́ндыевай ска́ндыевым ска́ндыевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ска́ндый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ска́ндый
Р. ска́ндыю
Д. ска́ндыю
В. ска́ндый
Т. ска́ндыем
М. ска́ндыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скандына́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скандына́вец скандына́ўцы
Р. скандына́ўца скандына́ўцаў
Д. скандына́ўцу скандына́ўцам
В. скандына́ўца скандына́ўцаў
Т. скандына́ўцам скандына́ўцамі
М. скандына́ўцу скандына́ўцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

скандынаві́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. скандынаві́зм
Р. скандынаві́зму
Д. скандынаві́зму
В. скандынаві́зм
Т. скандынаві́змам
М. скандынаві́зме

Крыніцы: piskunou2012.

скандынаві́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скандынаві́ст скандынаві́сты
Р. скандынаві́ста скандынаві́стаў
Д. скандынаві́сту скандынаві́стам
В. скандынаві́ста скандынаві́стаў
Т. скандынаві́стам скандынаві́стамі
М. скандынаві́сце скандынаві́стах

Крыніцы: piskunou2012.

скандынавісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скандынавісты́чны скандынавісты́чная скандынавісты́чнае скандынавісты́чныя
Р. скандынавісты́чнага скандынавісты́чнай
скандынавісты́чнае
скандынавісты́чнага скандынавісты́чных
Д. скандынавісты́чнаму скандынавісты́чнай скандынавісты́чнаму скандынавісты́чным
В. скандынавісты́чны (неадуш.)
скандынавісты́чнага (адуш.)
скандынавісты́чную скандынавісты́чнае скандынавісты́чныя (неадуш.)
скандынавісты́чных (адуш.)
Т. скандынавісты́чным скандынавісты́чнай
скандынавісты́чнаю
скандынавісты́чным скандынавісты́чнымі
М. скандынавісты́чным скандынавісты́чнай скандынавісты́чным скандынавісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

скандынаві́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скандынаві́сцкі скандынаві́сцкая скандынаві́сцкае скандынаві́сцкія
Р. скандынаві́сцкага скандынаві́сцкай
скандынаві́сцкае
скандынаві́сцкага скандынаві́сцкіх
Д. скандынаві́сцкаму скандынаві́сцкай скандынаві́сцкаму скандынаві́сцкім
В. скандынаві́сцкі (неадуш.)
скандынаві́сцкага (адуш.)
скандынаві́сцкую скандынаві́сцкае скандынаві́сцкія (неадуш.)
скандынаві́сцкіх (адуш.)
Т. скандынаві́сцкім скандынаві́сцкай
скандынаві́сцкаю
скандынаві́сцкім скандынаві́сцкімі
М. скандынаві́сцкім скандынаві́сцкай скандынаві́сцкім скандынаві́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Скандына́вія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Скандына́вія
Р. Скандына́віі
Д. Скандына́віі
В. Скандына́вію
Т. Скандына́віяй
Скандына́віяю
М. Скандына́віі

Крыніцы: piskunou2012.

скандына́ў

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скандына́ў скандына́вы
Р. скандына́ва скандына́ваў
Д. скандына́ву скандына́вам
В. скандына́ва скандына́ваў
Т. скандына́вам скандына́вамі
М. скандына́ве скандына́вах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скандына́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скандына́ўка скандына́ўкі
Р. скандына́ўкі скандына́вак
Д. скандына́ўцы скандына́ўкам
В. скандына́ўку скандына́вак
Т. скандына́ўкай
скандына́ўкаю
скандына́ўкамі
М. скандына́ўцы скандына́ўках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.