Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

скалазу́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скалазу́б скалазу́бы
Р. скалазу́ба скалазу́баў
Д. скалазу́бу скалазу́бам
В. скалазу́ба скалазу́баў
Т. скалазу́бам скалазу́бамі
М. скалазу́бе скалазу́бах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скалазу́біць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скалазу́блю скалазу́бім
2-я ас. скалазу́біш скалазу́біце
3-я ас. скалазу́біць скалазу́бяць
Прошлы час
м. скалазу́біў скалазу́білі
ж. скалазу́біла
н. скалазу́біла
Загадны лад
2-я ас. скалазу́б скалазу́бце
Дзеепрыслоўе
цяп. час скалазу́бячы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скалазу́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. скалазу́бства
Р. скалазу́бства
Д. скалазу́бству
В. скалазу́бства
Т. скалазу́бствам
М. скалазу́бстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скалазу́бы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скалазу́бы скалазу́бая скалазу́бае скалазу́быя
Р. скалазу́бага скалазу́бай
скалазу́бае
скалазу́бага скалазу́бых
Д. скалазу́баму скалазу́бай скалазу́баму скалазу́бым
В. скалазу́бы (неадуш.)
скалазу́бага (адуш.)
скалазу́бую скалазу́бае скалазу́быя (неадуш.)
скалазу́бых (адуш.)
Т. скалазу́бым скалазу́бай
скалазу́баю
скалазу́бым скалазу́бымі
М. скалазу́бым скалазу́бай скалазу́бым скалазу́бых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

скалазу́быя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. скалазу́быя
Р. скалазу́бых
Д. скалазу́бым
В. скалазу́бых
Т. скалазу́бымі
М. скалазу́бых

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

скалала́жанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. скалала́жанне
Р. скалала́жання
Д. скалала́жанню
В. скалала́жанне
Т. скалала́жаннем
М. скалала́жанні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скалала́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скалала́з скалала́зы
Р. скалала́за скалала́заў
Д. скалала́зу скалала́зам
В. скалала́за скалала́заў
Т. скалала́зам скалала́замі
М. скалала́зе скалала́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скалала́зка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скалала́зка скалала́зкі
Р. скалала́зкі скалала́зак
Д. скалала́зцы скалала́зкам
В. скалала́зку скалала́зак
Т. скалала́зкай
скалала́зкаю
скалала́зкамі
М. скалала́зцы скалала́зках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

скаламбу́рыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скаламбу́ру скаламбу́рым
2-я ас. скаламбу́рыш скаламбу́рыце
3-я ас. скаламбу́рыць скаламбу́раць
Прошлы час
м. скаламбу́рыў скаламбу́рылі
ж. скаламбу́рыла
н. скаламбу́рыла
Загадны лад
2-я ас. скаламбу́р скаламбу́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час скаламбу́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скаламе́сіць

‘узбаламуціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скаламе́шу скаламе́сім
2-я ас. скаламе́сіш скаламе́сіце
3-я ас. скаламе́сіць скаламе́сяць
Прошлы час
м. скаламе́сіў скаламе́сілі
ж. скаламе́сіла
н. скаламе́сіла
Загадны лад
2-я ас. скаламе́сь скаламе́сьце
Дзеепрыслоўе
прош. час скаламе́сіўшы

Крыніцы: piskunou2012.