скалазу́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| скалазу́б | скалазу́бы | |
| скалазу́ба | скалазу́баў | |
| скалазу́бу | скалазу́бам | |
| скалазу́ба | скалазу́баў | |
| скалазу́бам | скалазу́бамі | |
| скалазу́бе | скалазу́бах |
Крыніцы:
скалазу́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| скалазу́б | скалазу́бы | |
| скалазу́ба | скалазу́баў | |
| скалазу́бу | скалазу́бам | |
| скалазу́ба | скалазу́баў | |
| скалазу́бам | скалазу́бамі | |
| скалазу́бе | скалазу́бах |
Крыніцы:
скалазу́біць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| скалазу́блю | скалазу́бім | |
| скалазу́біш | скалазу́біце | |
| скалазу́біць | скалазу́бяць | |
| Прошлы час | ||
| скалазу́біў | скалазу́білі | |
| скалазу́біла | ||
| скалазу́біла | ||
| Загадны лад | ||
| скалазу́б | скалазу́бце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| скалазу́бячы | ||
Крыніцы:
скалазу́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| скалазу́бства | |
| скалазу́бства | |
| скалазу́бству | |
| скалазу́бства | |
| скалазу́бствам | |
| скалазу́бстве |
Крыніцы:
скалазу́бы
прыметнік, якасны
| скалазу́бы | скалазу́бая | скалазу́бае | скалазу́быя | |
| скалазу́бага | скалазу́бай скалазу́бае |
скалазу́бага | скалазу́бых | |
| скалазу́баму | скалазу́бай | скалазу́баму | скалазу́бым | |
| скалазу́бы ( скалазу́бага ( |
скалазу́бую | скалазу́бае | скалазу́быя ( скалазу́бых ( |
|
| скалазу́бым | скалазу́бай скалазу́баю |
скалазу́бым | скалазу́бымі | |
| скалазу́бым | скалазу́бай | скалазу́бым | скалазу́бых | |
Крыніцы:
скалазу́быя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| скалазу́быя | |
| скалазу́бых | |
| скалазу́бым | |
| скалазу́бых | |
| скалазу́бымі | |
| скалазу́бых |
Крыніцы:
скалала́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| скалала́жанне | |
| скалала́жання | |
| скалала́жанню | |
| скалала́жанне | |
| скалала́жаннем | |
| скалала́жанні |
Крыніцы:
скалала́з
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| скалала́з | скалала́зы | |
| скалала́за | скалала́заў | |
| скалала́зу | скалала́зам | |
| скалала́за | скалала́заў | |
| скалала́зам | скалала́замі | |
| скалала́зе | скалала́зах |
Крыніцы:
скалала́зка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| скалала́зка | скалала́зкі | |
| скалала́зкі | скалала́зак | |
| скалала́зцы | скалала́зкам | |
| скалала́зку | скалала́зак | |
| скалала́зкай скалала́зкаю |
скалала́зкамі | |
| скалала́зцы | скалала́зках |
Крыніцы:
скаламбу́рыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| скаламбу́ру | скаламбу́рым | |
| скаламбу́рыш | скаламбу́рыце | |
| скаламбу́рыць | скаламбу́раць | |
| Прошлы час | ||
| скаламбу́рыў | скаламбу́рылі | |
| скаламбу́рыла | ||
| скаламбу́рыла | ||
| Загадны лад | ||
| скаламбу́р | скаламбу́рце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| скаламбу́рыўшы | ||
Крыніцы:
скаламе́сіць
‘узбаламуціць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| скаламе́шу | скаламе́сім | |
| скаламе́сіш | скаламе́сіце | |
| скаламе́сіць | скаламе́сяць | |
| Прошлы час | ||
| скаламе́сіў | скаламе́сілі | |
| скаламе́сіла | ||
| скаламе́сіла | ||
| Загадны лад | ||
| скаламе́сь | скаламе́сьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| скаламе́сіўшы | ||
Крыніцы: