ска́завы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ска́завы |
ска́завая |
ска́завае |
ска́завыя |
| Р. |
ска́завага |
ска́завай ска́завае |
ска́завага |
ска́завых |
| Д. |
ска́заваму |
ска́завай |
ска́заваму |
ска́завым |
| В. |
ска́завы (неадуш.) ска́завага (адуш.) |
ска́завую |
ска́завае |
ска́завыя (неадуш.) ска́завых (адуш.) |
| Т. |
ска́завым |
ска́завай ска́заваю |
ска́завым |
ска́завымі |
| М. |
ска́завым |
ска́завай |
ска́завым |
ска́завых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сказа́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сказа́льнік |
сказа́льнікі |
| Р. |
сказа́льніка |
сказа́льнікаў |
| Д. |
сказа́льніку |
сказа́льнікам |
| В. |
сказа́льніка |
сказа́льнікаў |
| Т. |
сказа́льнікам |
сказа́льнікамі |
| М. |
сказа́льніку |
сказа́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
сказа́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сказа́льніца |
сказа́льніцы |
| Р. |
сказа́льніцы |
сказа́льніц |
| Д. |
сказа́льніцы |
сказа́льніцам |
| В. |
сказа́льніцу |
сказа́льніц |
| Т. |
сказа́льніцай сказа́льніцаю |
сказа́льніцамі |
| М. |
сказа́льніцы |
сказа́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сказа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сказа́нне |
сказа́нні |
| Р. |
сказа́ння |
сказа́нняў |
| Д. |
сказа́нню |
сказа́нням |
| В. |
сказа́нне |
сказа́нні |
| Т. |
сказа́ннем |
сказа́ннямі |
| М. |
сказа́нні |
сказа́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сказану́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сказану́ты |
сказану́тая |
сказану́тае |
сказану́тыя |
| Р. |
сказану́тага |
сказану́тай сказану́тае |
сказану́тага |
сказану́тых |
| Д. |
сказану́таму |
сказану́тай |
сказану́таму |
сказану́тым |
| В. |
сказану́ты сказану́тага |
сказану́тую |
сказану́тае |
сказану́тыя сказану́тых |
| Т. |
сказану́тым |
сказану́тай сказану́таю |
сказану́тым |
сказану́тымі |
| М. |
сказану́тым |
сказану́тай |
сказану́тым |
сказану́тых |
Кароткая форма: сказану́та.
Крыніцы:
dzsl2007.
сказану́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сказану́ |
сказанё́м |
| 2-я ас. |
сказане́ш |
сказаняце́ |
| 3-я ас. |
сказане́ |
сказану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
сказану́ў |
сказану́лі |
| ж. |
сказану́ла |
| н. |
сказану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сказані́ |
сказані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сказану́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ска́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ска́заны |
ска́заная |
ска́занае |
ска́заныя |
| Р. |
ска́занага |
ска́занай ска́занае |
ска́занага |
ска́заных |
| Д. |
ска́занаму |
ска́занай |
ска́занаму |
ска́заным |
| В. |
ска́заны (неадуш.) ска́занага (адуш.) |
ска́заную |
ска́занае |
ска́заныя (неадуш.) ска́заных (адуш.) |
| Т. |
ска́заным |
ска́занай ска́занаю |
ска́заным |
ска́занымі |
| М. |
ска́заным |
ска́занай |
ска́заным |
ска́заных |
Кароткая форма: ска́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сказа́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ска́жацца |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
сказа́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.