сіню́ткі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіню́ткі |
сіню́ткая |
сіню́ткае |
сіню́ткія |
| Р. |
сіню́ткага |
сіню́ткай сіню́ткае |
сіню́ткага |
сіню́ткіх |
| Д. |
сіню́ткаму |
сіню́ткай |
сіню́ткаму |
сіню́ткім |
| В. |
сіню́ткі (неадуш.) сіню́ткага (адуш.) |
сіню́ткую |
сіню́ткае |
сіню́ткія (неадуш.) сіню́ткіх (адуш.) |
| Т. |
сіню́ткім |
сіню́ткай сіню́ткаю |
сіню́ткім |
сіню́ткімі |
| М. |
сіню́ткім |
сіню́ткай |
сіню́ткім |
сіню́ткіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
сіню́ха
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сіню́ха |
| Р. |
сіню́хі |
| Д. |
сіню́се |
| В. |
сіню́ху |
| Т. |
сіню́хай сіню́хаю |
| М. |
сіню́се |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіню́хавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
сіню́хавыя |
| Р. |
сіню́хавых |
| Д. |
сіню́хавым |
| В. |
сіню́хавыя |
| Т. |
сіню́хавымі |
| М. |
сіню́хавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сіню́шнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сіню́шнасць |
| Р. |
сіню́шнасці |
| Д. |
сіню́шнасці |
| В. |
сіню́шнасць |
| Т. |
сіню́шнасцю |
| М. |
сіню́шнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіню́шнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сіню́шнік |
| Р. |
сіню́шніку |
| Д. |
сіню́шніку |
| В. |
сіню́шнік |
| Т. |
сіню́шнікам |
| М. |
сіню́шніку |
Крыніцы:
piskunou2012.
сіню́шны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіню́шны |
сіню́шная |
сіню́шнае |
сіню́шныя |
| Р. |
сіню́шнага |
сіню́шнай сіню́шнае |
сіню́шнага |
сіню́шных |
| Д. |
сіню́шнаму |
сіню́шнай |
сіню́шнаму |
сіню́шным |
| В. |
сіню́шны (неадуш.) сіню́шнага (адуш.) |
сіню́шную |
сіню́шнае |
сіню́шныя (неадуш.) сіню́шных (адуш.) |
| Т. |
сіню́шным |
сіню́шнай сіню́шнаю |
сіню́шным |
сіню́шнымі |
| М. |
сіню́шным |
сіню́шнай |
сіню́шным |
сіню́шных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіняблу́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіняблу́знік |
сіняблу́знікі |
| Р. |
сіняблу́зніка |
сіняблу́знікаў |
| Д. |
сіняблу́зніку |
сіняблу́знікам |
| В. |
сіняблу́зніка |
сіняблу́знікаў |
| Т. |
сіняблу́знікам |
сіняблу́знікамі |
| М. |
сіняблу́зніку |
сіняблу́зніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
сінява́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінява́ |
| Р. |
сінявы́ |
| Д. |
сіняве́ |
| В. |
сіняву́ |
| Т. |
сіняво́й сіняво́ю |
| М. |
сіняве́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.