сенсібіліза́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сенсібіліза́тар |
сенсібіліза́тары |
| Р. |
сенсібіліза́тара |
сенсібіліза́тараў |
| Д. |
сенсібіліза́тару |
сенсібіліза́тарам |
| В. |
сенсібіліза́тар |
сенсібіліза́тары |
| Т. |
сенсібіліза́тарам |
сенсібіліза́тарамі |
| М. |
сенсібіліза́тары |
сенсібіліза́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сенсібіліза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сенсібіліза́цыя |
| Р. |
сенсібіліза́цыі |
| Д. |
сенсібіліза́цыі |
| В. |
сенсібіліза́цыю |
| Т. |
сенсібіліза́цыяй сенсібіліза́цыяю |
| М. |
сенсібіліза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сенсімані́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сенсімані́зм |
| Р. |
сенсімані́зму |
| Д. |
сенсімані́зму |
| В. |
сенсімані́зм |
| Т. |
сенсімані́змам |
| М. |
сенсімані́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
сенсімані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сенсімані́ст |
сенсімані́сты |
| Р. |
сенсімані́ста |
сенсімані́стаў |
| Д. |
сенсімані́сту |
сенсімані́стам |
| В. |
сенсімані́ста |
сенсімані́стаў |
| Т. |
сенсімані́стам |
сенсімані́стамі |
| М. |
сенсімані́сце |
сенсімані́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
сенсімані́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сенсімані́сцкі |
сенсімані́сцкая |
сенсімані́сцкае |
сенсімані́сцкія |
| Р. |
сенсімані́сцкага |
сенсімані́сцкай сенсімані́сцкае |
сенсімані́сцкага |
сенсімані́сцкіх |
| Д. |
сенсімані́сцкаму |
сенсімані́сцкай |
сенсімані́сцкаму |
сенсімані́сцкім |
| В. |
сенсімані́сцкі (неадуш.) сенсімані́сцкага (адуш.) |
сенсімані́сцкую |
сенсімані́сцкае |
сенсімані́сцкія (неадуш.) сенсімані́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
сенсімані́сцкім |
сенсімані́сцкай сенсімані́сцкаю |
сенсімані́сцкім |
сенсімані́сцкімі |
| М. |
сенсімані́сцкім |
сенсімані́сцкай |
сенсімані́сцкім |
сенсімані́сцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
сенсітагра́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сенсітагра́ма |
сенсітагра́мы |
| Р. |
сенсітагра́мы |
сенсітагра́м |
| Д. |
сенсітагра́ме |
сенсітагра́мам |
| В. |
сенсітагра́му |
сенсітагра́мы |
| Т. |
сенсітагра́май сенсітагра́маю |
сенсітагра́мамі |
| М. |
сенсітагра́ме |
сенсітагра́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сенсітаме́трыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сенсітаме́трыя |
| Р. |
сенсітаме́трыі |
| Д. |
сенсітаме́трыі |
| В. |
сенсітаме́трыю |
| Т. |
сенсітаме́трыяй сенсітаме́трыяю |
| М. |
сенсітаме́трыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
сенсіто́метр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сенсіто́метр |
сенсіто́метры |
| Р. |
сенсіто́метра |
сенсіто́метраў |
| Д. |
сенсіто́метру |
сенсіто́метрам |
| В. |
сенсіто́метр |
сенсіто́метры |
| Т. |
сенсіто́метрам |
сенсіто́метрамі |
| М. |
сенсіто́метры |
сенсіто́метрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
сенсіты́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сенсіты́ўна |
- |
- |