Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Се́дзенне

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Се́дзенне
Р. Се́дзення
Д. Се́дзенню
В. Се́дзенне
Т. Се́дзеннем
М. Се́дзенні

се́дзень

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. се́дзень
Т. се́днем

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

се́дзіва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. се́дзіва
Р. се́дзіва
Д. се́дзіву
В. се́дзіва
Т. се́дзівам
М. се́дзіве

Крыніцы: piskunou2012.

се́дзьма

прыслоўе, утворана ад дзеяслова

станоўч. выш. найвыш.
се́дзьма - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

седлава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. седлава́нне
Р. седлава́ння
Д. седлава́нню
В. седлава́нне
Т. седлава́ннем
М. седлава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

седлава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. седлава́ты седлава́тая седлава́тае седлава́тыя
Р. седлава́тага седлава́тай
седлава́тае		 седлава́тага седлава́тых
Д. седлава́таму седлава́тай седлава́таму седлава́тым
В. седлава́ты (неадуш.)
седлава́тага (адуш.)		 седлава́тую седлава́тае седлава́тыя (неадуш.)
седлава́тых (адуш.)
Т. седлава́тым седлава́тай
седлава́таю		 седлава́тым седлава́тымі
М. седлава́тым седлава́тай седлава́тым седлава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

седлава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. седлава́ты седлава́тая седлава́тае седлава́тыя
Р. седлава́тага седлава́тай
седлава́тае		 седлава́тага седлава́тых
Д. седлава́таму седлава́тай седлава́таму седлава́тым
В. седлава́ты (неадуш.)
седлава́тага (адуш.)		 седлава́тую седлава́тае седлава́тыя (неадуш.)
седлава́тых (адуш.)
Т. седлава́тым седлава́тай
седлава́таю		 седлава́тым седлава́тымі
М. седлава́тым седлава́тай седлава́тым седлава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

седлаві́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. седлаві́на седлаві́ны
Р. седлаві́ны седлаві́н
Д. седлаві́не седлаві́нам
В. седлаві́ну седлаві́ны
Т. седлаві́най
седлаві́наю		 седлаві́намі
М. седлаві́не седлаві́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

седлавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. седлавы́ седлава́я седлаво́е седлавы́я
Р. седлаво́га седлаво́й
седлаво́е		 седлаво́га седлавы́х
Д. седлаво́му седлаво́й седлаво́му седлавы́м
В. седлавы́ (неадуш.)
седлаво́га (адуш.)		 седлаву́ю седлаво́е седлавы́я (неадуш.)
седлавы́х (адуш.)
Т. седлавы́м седлаво́й
седлаво́ю		 седлавы́м седлавы́мі
М. седлавы́м седлаво́й седлавы́м седлавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

седлападо́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
седлападо́бна - -