набаранава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
набаранава́ны |
набаранава́ная |
набаранава́нае |
набаранава́ныя |
| Р. |
набаранава́нага |
набаранава́най
набаранава́нае |
набаранава́нага |
набаранава́ных |
| Д. |
набаранава́наму |
набаранава́най |
набаранава́наму |
набаранава́ным |
| В. |
набаранава́ны (неадуш.)
набаранава́нага (адуш.) |
набаранава́ную |
набаранава́нае |
набаранава́ныя (неадуш.)
набаранава́ных (адуш.) |
| Т. |
набаранава́ным |
набаранава́най
набаранава́наю |
набаранава́ным |
набаранава́нымі |
| М. |
набаранава́ным |
набаранава́най |
набаранава́ным |
набаранава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
набаранава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
набаранава́ны |
набаранава́ная |
набаранава́нае |
набаранава́ныя |
| Р. |
набаранава́нага |
набаранава́най
набаранава́нае |
набаранава́нага |
набаранава́ных |
| Д. |
набаранава́наму |
набаранава́най |
набаранава́наму |
набаранава́ным |
| В. |
набаранава́ны (неадуш.)
набаранава́нага (адуш.) |
набаранава́ную |
набаранава́нае |
набаранава́ныя (неадуш.)
набаранава́ных (адуш.) |
| Т. |
набаранава́ным |
набаранава́най
набаранава́наю |
набаранава́ным |
набаранава́нымі |
| М. |
набаранава́ным |
набаранава́най |
набаранава́ным |
набаранава́ных |
Кароткая форма: набаранава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
набаранава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набарану́ю |
набарану́ем |
| 2-я ас. |
набарану́еш |
набарану́еце |
| 3-я ас. |
набарану́е |
набарану́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
набаранава́ў |
набаранава́лі |
| ж. |
набаранава́ла |
| н. |
набаранава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
набарану́й |
набарану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
набаранава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
набаро́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набару́ся |
набо́рамся |
| 2-я ас. |
набо́рашся |
набо́рацеся |
| 3-я ас. |
набо́рацца |
набо́руцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
набаро́ўся |
набаро́ліся |
| ж. |
набаро́лася |
| н. |
набаро́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
набаро́ўшыся |
Крыніцы:
tsbm1984.
набарса́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набарса́ю |
набарса́ем |
| 2-я ас. |
набарса́еш |
набарса́еце |
| 3-я ас. |
набарса́е |
набарса́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
набарса́ў |
набарса́лі |
| ж. |
набарса́ла |
| н. |
набарса́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
набарса́й |
набарса́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
набарса́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
набасано́ж
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| набасано́ж |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наба́т
‘вялікі барабан’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наба́т |
наба́ты |
| Р. |
наба́та |
наба́таў |
| Д. |
наба́ту |
наба́там |
| В. |
наба́т |
наба́ты |
| Т. |
наба́там |
наба́тамі |
| М. |
наба́це |
наба́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наба́т
‘сігнал трывогі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наба́т |
| Р. |
наба́ту |
| Д. |
наба́ту |
| В. |
наба́т |
| Т. |
наба́там |
| М. |
наба́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наба́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наба́тны |
наба́тная |
наба́тнае |
наба́тныя |
| Р. |
наба́тнага |
наба́тнай
наба́тнае |
наба́тнага |
наба́тных |
| Д. |
наба́тнаму |
наба́тнай |
наба́тнаму |
наба́тным |
| В. |
наба́тны (неадуш.)
наба́тнага (адуш.) |
наба́тную |
наба́тнае |
наба́тныя (неадуш.)
наба́тных (адуш.) |
| Т. |
наба́тным |
наба́тнай
наба́тнаю |
наба́тным |
наба́тнымі |
| М. |
наба́тным |
наба́тнай |
наба́тным |
наба́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.