рогападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рогападо́бны |
рогападо́бная |
рогападо́бнае |
рогападо́бныя |
| Р. |
рогападо́бнага |
рогападо́бнай рогападо́бнае |
рогападо́бнага |
рогападо́бных |
| Д. |
рогападо́бнаму |
рогападо́бнай |
рогападо́бнаму |
рогападо́бным |
| В. |
рогападо́бны (неадуш.) рогападо́бнага (адуш.) |
рогападо́бную |
рогападо́бнае |
рогападо́бныя (неадуш.) рогападо́бных (адуш.) |
| Т. |
рогападо́бным |
рогападо́бнай рогападо́бнаю |
рогападо́бным |
рогападо́бнымі |
| М. |
рогападо́бным |
рогападо́бнай |
рогападо́бным |
рогападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ро́гат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ро́гат |
| Р. |
ро́гату |
| Д. |
ро́гату |
| В. |
ро́гат |
| Т. |
ро́гатам |
| М. |
ро́гаце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ро́гвалад
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ро́гвалад |
Ро́гвалады |
| Р. |
Ро́гвалада |
Ро́гваладаў |
| Д. |
Ро́гваладу |
Ро́гваладам |
| В. |
Ро́гвалада |
Ро́гваладаў |
| Т. |
Ро́гваладам |
Ро́гваладамі |
| М. |
Ро́гваладзе |
Ро́гваладах |