свіну́х
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свіну́х |
свінухі́ |
| Р. |
свінуха́ |
свінухо́ў |
| Д. |
свінуху́ |
свінуха́м |
| В. |
свіну́х |
свінухі́ |
| Т. |
свінухо́м |
свінуха́мі |
| М. |
свінуху́ |
свінуха́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свіну́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свіну́ха |
| Р. |
свіну́хі |
| Д. |
свіну́се |
| В. |
свіну́ху |
| Т. |
свіну́хай
свіну́хаю |
| М. |
свіну́се |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
свіну́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свіну́шка |
свіну́шкі |
| Р. |
свіну́шкі |
свіну́шак |
| Д. |
свіну́шцы |
свіну́шкам |
| В. |
свіну́шку |
свіну́шкі |
| Т. |
свіну́шкай
свіну́шкаю |
свіну́шкамі |
| М. |
свіну́шцы |
свіну́шках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
свіну́шнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свіну́шнік |
свіну́шнікі |
| Р. |
свіну́шніка |
свіну́шнікаў |
| Д. |
свіну́шніку |
свіну́шнікам |
| В. |
свіну́шнік |
свіну́шнікі |
| Т. |
свіну́шнікам |
свіну́шнікамі |
| М. |
свіну́шніку |
свіну́шніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінцава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свінцава́нне |
| Р. |
свінцава́ння |
| Д. |
свінцава́нню |
| В. |
свінцава́нне |
| Т. |
свінцава́ннем |
| М. |
свінцава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свінцава́ны |
свінцава́ная |
свінцава́нае |
свінцава́ныя |
| Р. |
свінцава́нага |
свінцава́най
свінцава́нае |
свінцава́нага |
свінцава́ных |
| Д. |
свінцава́наму |
свінцава́най |
свінцава́наму |
свінцава́ным |
| В. |
свінцава́ны (неадуш.)
свінцава́нага (адуш.) |
свінцава́ную |
свінцава́нае |
свінцава́ныя (неадуш.)
свінцава́ных (адуш.) |
| Т. |
свінцава́ным |
свінцава́най
свінцава́наю |
свінцава́ным |
свінцава́нымі |
| М. |
свінцава́ным |
свінцава́най |
свінцава́ным |
свінцава́ных |
Кароткая форма: свінцава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свінцава́ны |
свінцава́ная |
свінцава́нае |
свінцава́ныя |
| Р. |
свінцава́нага |
свінцава́най
свінцава́нае |
свінцава́нага |
свінцава́ных |
| Д. |
свінцава́наму |
свінцава́най |
свінцава́наму |
свінцава́ным |
| В. |
свінцава́ны (неадуш.)
свінцава́нага (адуш.) |
свінцава́ную |
свінцава́нае |
свінцава́ныя (неадуш.)
свінцава́ных (адуш.) |
| Т. |
свінцава́ным |
свінцава́най
свінцава́наю |
свінцава́ным |
свінцава́нымі |
| М. |
свінцава́ным |
свінцава́най |
свінцава́ным |
свінцава́ных |
Кароткая форма: свінцава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінцава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
свінцу́ецца |
свінцу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
свінцава́ўся |
свінцава́ліся |
| ж. |
свінцава́лася |
| н. |
свінцава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.