свінабо́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свінабо́й |
свінабо́і |
| Р. |
свінабо́я |
свінабо́яў |
| Д. |
свінабо́ю |
свінабо́ям |
| В. |
свінабо́я |
свінабо́яў |
| Т. |
свінабо́ем |
свінабо́ямі |
| М. |
свінабо́ю |
свінабо́ях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свінава́тасць |
| Р. |
свінава́тасці |
| Д. |
свінава́тасці |
| В. |
свінава́тасць |
| Т. |
свінава́тасцю |
| М. |
свінава́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
свінава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свінава́ты |
свінава́тая |
свінава́тае |
свінава́тыя |
| Р. |
свінава́тага |
свінава́тай свінава́тае |
свінава́тага |
свінава́тых |
| Д. |
свінава́таму |
свінава́тай |
свінава́таму |
свінава́тым |
| В. |
свінава́ты (неадуш.) свінава́тага (адуш.) |
свінава́тую |
свінава́тае |
свінава́тыя (неадуш.) свінава́тых (адуш.) |
| Т. |
свінава́тым |
свінава́тай свінава́таю |
свінава́тым |
свінава́тымі |
| М. |
свінава́тым |
свінава́тай |
свінава́тым |
свінава́тых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
свінаво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свінаво́д |
свінаво́ды |
| Р. |
свінаво́да |
свінаво́даў |
| Д. |
свінаво́ду |
свінаво́дам |
| В. |
свінаво́да |
свінаво́даў |
| Т. |
свінаво́дам |
свінаво́дамі |
| М. |
свінаво́дзе |
свінаво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінаво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свінаво́дства |
| Р. |
свінаво́дства |
| Д. |
свінаво́дству |
| В. |
свінаво́дства |
| Т. |
свінаво́дствам |
| М. |
свінаво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінаво́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свінаво́дчы |
свінаво́дчая |
свінаво́дчае |
свінаво́дчыя |
| Р. |
свінаво́дчага |
свінаво́дчай свінаво́дчае |
свінаво́дчага |
свінаво́дчых |
| Д. |
свінаво́дчаму |
свінаво́дчай |
свінаво́дчаму |
свінаво́дчым |
| В. |
свінаво́дчы (неадуш.) свінаво́дчага (адуш.) |
свінаво́дчую |
свінаво́дчае |
свінаво́дчыя (неадуш.) свінаво́дчых (адуш.) |
| Т. |
свінаво́дчым |
свінаво́дчай свінаво́дчаю |
свінаво́дчым |
свінаво́дчымі |
| М. |
свінаво́дчым |
свінаво́дчай |
свінаво́дчым |
свінаво́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
свінагадо́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
свінагадо́вец |
свінагадо́ўцы |
| Р. |
свінагадо́ўца |
свінагадо́ўцаў |
| Д. |
свінагадо́ўцу |
свінагадо́ўцам |
| В. |
свінагадо́ўца |
свінагадо́ўцаў |
| Т. |
свінагадо́ўцам |
свінагадо́ўцамі |
| М. |
свінагадо́ўцу |
свінагадо́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
свінагадо́ўля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
свінагадо́ўля |
| Р. |
свінагадо́ўлі |
| Д. |
свінагадо́ўлі |
| В. |
свінагадо́ўлю |
| Т. |
свінагадо́ўляй свінагадо́ўляю |
| М. |
свінагадо́ўлі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
свінагадо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
свінагадо́ўчы |
свінагадо́ўчая |
свінагадо́ўчае |
свінагадо́ўчыя |
| Р. |
свінагадо́ўчага |
свінагадо́ўчай свінагадо́ўчае |
свінагадо́ўчага |
свінагадо́ўчых |
| Д. |
свінагадо́ўчаму |
свінагадо́ўчай |
свінагадо́ўчаму |
свінагадо́ўчым |
| В. |
свінагадо́ўчы (неадуш.) свінагадо́ўчага (адуш.) |
свінагадо́ўчую |
свінагадо́ўчае |
свінагадо́ўчыя (неадуш.) свінагадо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
свінагадо́ўчым |
свінагадо́ўчай свінагадо́ўчаю |
свінагадо́ўчым |
свінагадо́ўчымі |
| М. |
свінагадо́ўчым |
свінагадо́ўчай |
свінагадо́ўчым |
свінагадо́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.