Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

паўладко́ўваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўладко́ўваны паўладко́ўваная паўладко́ўванае паўладко́ўваныя
Р. паўладко́ўванага паўладко́ўванай
паўладко́ўванае
паўладко́ўванага паўладко́ўваных
Д. паўладко́ўванаму паўладко́ўванай паўладко́ўванаму паўладко́ўваным
В. паўладко́ўваны
паўладко́ўванага
паўладко́ўваную паўладко́ўванае паўладко́ўваныя
паўладко́ўваных
Т. паўладко́ўваным паўладко́ўванай
паўладко́ўванаю
паўладко́ўваным паўладко́ўванымі
М. паўладко́ўваным паўладко́ўванай паўладко́ўваным паўладко́ўваных

Кароткая форма: паўладко́ўвана.

Крыніцы: dzsl2007.

паўладко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - паўладко́ўваемся
2-я ас. - паўладко́ўваецеся
3-я ас. паўладко́ўваецца паўладко́ўваюцца
Прошлы час
м. паўладко́ўваўся паўладко́ўваліся
ж. паўладко́ўвалася
н. паўладко́ўвалася
Дзеепрыслоўе
прош. час паўладко́ўваўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

паўладко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паўладко́ўваю паўладко́ўваем
2-я ас. паўладко́ўваеш паўладко́ўваеце
3-я ас. паўладко́ўвае паўладко́ўваюць
Прошлы час
м. паўладко́ўваў паўладко́ўвалі
ж. паўладко́ўвала
н. паўладко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. паўладко́ўвай паўладко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паўладко́ўваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

паўла́зіць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - паўла́зім
2-я ас. - паўла́зіце
3-я ас. паўла́зіць паўла́зяць
Прошлы час
м. паўла́зіў паўла́зілі
ж. паўла́зіла
н. паўла́зіла
Дзеепрыслоўе
прош. час паўла́зіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Па́ўлаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Па́ўлаўка
Р. Па́ўлаўкі
Д. Па́ўлаўцы
В. Па́ўлаўку
Т. Па́ўлаўкай
Па́ўлаўкаю
М. Па́ўлаўцы

Па́ўлаўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Па́ўлаўск
Р. Па́ўлаўска
Д. Па́ўлаўску
В. Па́ўлаўск
Т. Па́ўлаўскам
М. Па́ўлаўску

па́ўлаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́ўлаўскі па́ўлаўская па́ўлаўскае па́ўлаўскія
Р. па́ўлаўскага па́ўлаўскай
па́ўлаўскае
па́ўлаўскага па́ўлаўскіх
Д. па́ўлаўскаму па́ўлаўскай па́ўлаўскаму па́ўлаўскім
В. па́ўлаўскі (неадуш.)
па́ўлаўскага (адуш.)
па́ўлаўскую па́ўлаўскае па́ўлаўскія (неадуш.)
па́ўлаўскіх (адуш.)
Т. па́ўлаўскім па́ўлаўскай
па́ўлаўскаю
па́ўлаўскім па́ўлаўскімі
М. па́ўлаўскім па́ўлаўскай па́ўлаўскім па́ўлаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Па́ўлаўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Па́ўлаўцы
Р. Па́ўлаўцаў
Д. Па́ўлаўцам
В. Па́ўлаўцы
Т. Па́ўлаўцамі
М. Па́ўлаўцах

Па́ўлаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Па́ўлаўшчына
Р. Па́ўлаўшчыны
Д. Па́ўлаўшчыне
В. Па́ўлаўшчыну
Т. Па́ўлаўшчынай
Па́ўлаўшчынаю
М. Па́ўлаўшчыне

паўлега́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
паўлега́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.