Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

паўзрэ́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўзрэ́чны паўзрэ́чная паўзрэ́чнае паўзрэ́чныя
Р. паўзрэ́чнага паўзрэ́чнай
паўзрэ́чнае		 паўзрэ́чнага паўзрэ́чных
Д. паўзрэ́чнаму паўзрэ́чнай паўзрэ́чнаму паўзрэ́чным
В. паўзрэ́чны (неадуш.)
паўзрэ́чнага (адуш.)		 паўзрэ́чную паўзрэ́чнае паўзрэ́чныя (неадуш.)
паўзрэ́чных (адуш.)
Т. паўзрэ́чным паўзрэ́чнай
паўзрэ́чнаю		 паўзрэ́чным паўзрэ́чнымі
М. паўзрэ́чным паўзрэ́чнай паўзрэ́чным паўзрэ́чных

Крыніцы: piskunou2012.

паўзу́н

‘дзіця’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўзу́н паўзуны́
Р. паўзуна́ паўзуно́ў
Д. паўзуну́ паўзуна́м
В. паўзуна́ паўзуно́ў
Т. паўзуно́м паўзуна́мі
М. паўзуне́ паўзуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўзу́н

‘дэталь механізма’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўзу́н паўзуны́
Р. паўзуна́ паўзуно́ў
Д. паўзуну́ паўзуна́м
В. паўзу́н паўзуны́
Т. паўзуно́м паўзуна́мі
М. паўзуне́ паўзуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўзункі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. паўзункі́
Р. паўзунко́ў
Д. паўзунка́м
В. паўзункі́
Т. паўзунка́мі
М. паўзунка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

паўзунко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўзунко́вы паўзунко́вая паўзунко́вае паўзунко́выя
Р. паўзунко́вага паўзунко́вай
паўзунко́вае		 паўзунко́вага паўзунко́вых
Д. паўзунко́ваму паўзунко́вай паўзунко́ваму паўзунко́вым
В. паўзунко́вы (неадуш.)
паўзунко́вага (адуш.)		 паўзунко́вую паўзунко́вае паўзунко́выя (неадуш.)
паўзунко́вых (адуш.)
Т. паўзунко́вым паўзунко́вай
паўзунко́ваю		 паўзунко́вым паўзунко́вымі
М. паўзунко́вым паўзунко́вай паўзунко́вым паўзунко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўзу́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўзу́нны паўзу́нная паўзу́ннае паўзу́нныя
Р. паўзу́ннага паўзу́ннай
паўзу́ннае		 паўзу́ннага паўзу́нных
Д. паўзу́ннаму паўзу́ннай паўзу́ннаму паўзу́нным
В. паўзу́нны паўзу́нную паўзу́ннае паўзу́нныя
Т. паўзу́нным паўзу́ннай
паўзу́ннаю		 паўзу́нным паўзу́ннымі
М. паўзу́нным паўзу́ннай паўзу́нным паўзу́нных

Крыніцы: tsblm1996.

Паўзуно́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Паўзуно́ва
Р. Паўзуно́ва
Д. Паўзуно́ву
В. Паўзуно́ва
Т. Паўзуно́вам
М. Паўзуно́ве

паўзуно́к

‘дзіця’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўзуно́к паўзункі́
Р. паўзунка́ паўзунко́ў
Д. паўзунку́ паўзунка́м
В. паўзунка́ паўзунко́ў
Т. паўзунко́м паўзунка́мі
М. паўзунку́ паўзунка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўзуно́к

‘дэталь механізма’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўзуно́к паўзункі́
Р. паўзунка́ паўзунко́ў
Д. паўзунку́ паўзунка́м
В. паўзуно́к паўзункі́
Т. паўзунко́м паўзунка́мі
М. паўзунку́ паўзунка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўзуны́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. паўзуны́
Р. паўзуно́ў
Д. паўзуна́м
В. паўзуно́ў
Т. паўзуна́мі
М. паўзуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.