самаздаво́лены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаздаво́лены |
самаздаво́леная |
самаздаво́ленае |
самаздаво́леныя |
| Р. |
самаздаво́ленага |
самаздаво́ленай
самаздаво́ленае |
самаздаво́ленага |
самаздаво́леных |
| Д. |
самаздаво́ленаму |
самаздаво́ленай |
самаздаво́ленаму |
самаздаво́леным |
| В. |
самаздаво́лены (неадуш.)
самаздаво́ленага (адуш.) |
самаздаво́леную |
самаздаво́ленае |
самаздаво́леныя (неадуш.)
самаздаво́леных (адуш.) |
| Т. |
самаздаво́леным |
самаздаво́ленай
самаздаво́ленаю |
самаздаво́леным |
самаздаво́ленымі |
| М. |
самаздаво́леным |
самаздаво́ленай |
самаздаво́леным |
самаздаво́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаздаво́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаздаво́лены |
самаздаво́леная |
самаздаво́ленае |
самаздаво́леныя |
| Р. |
самаздаво́ленага |
самаздаво́ленай
самаздаво́ленае |
самаздаво́ленага |
самаздаво́леных |
| Д. |
самаздаво́ленаму |
самаздаво́ленай |
самаздаво́ленаму |
самаздаво́леным |
| В. |
самаздаво́лены (неадуш.)
самаздаво́ленага (адуш.) |
самаздаво́леную |
самаздаво́ленае |
самаздаво́леныя (неадуш.)
самаздаво́леных (адуш.) |
| Т. |
самаздаво́леным |
самаздаво́ленай
самаздаво́ленаю |
самаздаво́леным |
самаздаво́ленымі |
| М. |
самаздаво́леным |
самаздаво́ленай |
самаздаво́леным |
самаздаво́леных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаздзяйсне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаздзяйсне́нне |
| Р. |
самаздзяйсне́ння |
| Д. |
самаздзяйсне́нню |
| В. |
самаздзяйсне́нне |
| Т. |
самаздзяйсне́ннем |
| М. |
самаздзяйсне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
самаздрабне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаздрабне́нне |
| Р. |
самаздрабне́ння |
| Д. |
самаздрабне́нню |
| В. |
самаздрабне́нне |
| Т. |
самаздрабне́ннем |
| М. |
самаздрабне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазліквідава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
самазліквіду́юся |
самазліквіду́емся |
| 2-я ас. |
самазліквіду́ешся |
самазліквіду́ецеся |
| 3-я ас. |
самазліквіду́ецца |
самазліквіду́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
самазліквідава́ўся |
самазліквідава́ліся |
| ж. |
самазліквідава́лася |
| н. |
самазліквідава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
самазліквіду́йся |
самазліквіду́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
самазліквідава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазма́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самазма́з |
самазма́зы |
| Р. |
самазма́за |
самазма́заў |
| Д. |
самазма́зу |
самазма́зам |
| В. |
самазма́з |
самазма́зы |
| Т. |
самазма́зам |
самазма́замі |
| М. |
самазма́зе |
самазма́зах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
самазма́зачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самазма́зачны |
самазма́зачная |
самазма́зачнае |
самазма́зачныя |
| Р. |
самазма́зачнага |
самазма́зачнай
самазма́зачнае |
самазма́зачнага |
самазма́зачных |
| Д. |
самазма́зачнаму |
самазма́зачнай |
самазма́зачнаму |
самазма́зачным |
| В. |
самазма́зачны (неадуш.)
самазма́зачнага (адуш.) |
самазма́зачную |
самазма́зачнае |
самазма́зачныя (неадуш.)
самазма́зачных (адуш.) |
| Т. |
самазма́зачным |
самазма́зачнай
самазма́зачнаю |
самазма́зачным |
самазма́зачнымі |
| М. |
самазма́зачным |
самазма́зачнай |
самазма́зачным |
самазма́зачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
самазма́звальнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазма́звальнасць |
| Р. |
самазма́звальнасці |
| Д. |
самазма́звальнасці |
| В. |
самазма́звальнасць |
| Т. |
самазма́звальнасцю |
| М. |
самазма́звальнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазма́звальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самазма́звальны |
самазма́звальная |
самазма́звальнае |
самазма́звальныя |
| Р. |
самазма́звальнага |
самазма́звальнай
самазма́звальнае |
самазма́звальнага |
самазма́звальных |
| Д. |
самазма́звальнаму |
самазма́звальнай |
самазма́звальнаму |
самазма́звальным |
| В. |
самазма́звальны (неадуш.)
самазма́звальнага (адуш.) |
самазма́звальную |
самазма́звальнае |
самазма́звальныя (неадуш.)
самазма́звальных (адуш.) |
| Т. |
самазма́звальным |
самазма́звальнай
самазма́звальнаю |
самазма́звальным |
самазма́звальнымі |
| М. |
самазма́звальным |
самазма́звальнай |
самазма́звальным |
самазма́звальных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
самазма́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазма́званне |
| Р. |
самазма́звання |
| Д. |
самазма́званню |
| В. |
самазма́званне |
| Т. |
самазма́званнем |
| М. |
самазма́званні |
Крыніцы:
piskunou2012.