ро́гавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ро́гавы |
ро́гавая |
ро́гавае |
ро́гавыя |
| Р. |
ро́гавага |
ро́гавай ро́гавае |
ро́гавага |
ро́гавых |
| Д. |
ро́гаваму |
ро́гавай |
ро́гаваму |
ро́гавым |
| В. |
ро́гавы (неадуш.) ро́гавага (адуш.) |
ро́гавую |
ро́гавае |
ро́гавыя (неадуш.) ро́гавых (адуш.) |
| Т. |
ро́гавым |
ро́гавай ро́гаваю |
ро́гавым |
ро́гавымі |
| М. |
ро́гавым |
ро́гавай |
ро́гавым |
ро́гавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рогагало́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рогагало́ўнік |
| Р. |
рогагало́ўніку |
| Д. |
рогагало́ўніку |
| В. |
рогагало́ўнік |
| Т. |
рогагало́ўнікам |
| М. |
рогагало́ўніку |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ро́ганава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ро́ганава |
| Р. |
Ро́ганава |
| Д. |
Ро́ганаву |
| В. |
Ро́ганава |
| Т. |
Ро́ганавам |
| М. |
Ро́ганаве |
рогападо́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рогападо́бна |
- |
- |
рогападо́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рогападо́бнасць |
| Р. |
рогападо́бнасці |
| Д. |
рогападо́бнасці |
| В. |
рогападо́бнасць |
| Т. |
рогападо́бнасцю |
| М. |
рогападо́бнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
рогападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рогападо́бны |
рогападо́бная |
рогападо́бнае |
рогападо́бныя |
| Р. |
рогападо́бнага |
рогападо́бнай рогападо́бнае |
рогападо́бнага |
рогападо́бных |
| Д. |
рогападо́бнаму |
рогападо́бнай |
рогападо́бнаму |
рогападо́бным |
| В. |
рогападо́бны (неадуш.) рогападо́бнага (адуш.) |
рогападо́бную |
рогападо́бнае |
рогападо́бныя (неадуш.) рогападо́бных (адуш.) |
| Т. |
рогападо́бным |
рогападо́бнай рогападо́бнаю |
рогападо́бным |
рогападо́бнымі |
| М. |
рогападо́бным |
рогападо́бнай |
рогападо́бным |
рогападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ро́гат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ро́гат |
| Р. |
ро́гату |
| Д. |
ро́гату |
| В. |
ро́гат |
| Т. |
ро́гатам |
| М. |
ро́гаце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ро́гвалад
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ро́гвалад |
Ро́гвалады |
| Р. |
Ро́гвалада |
Ро́гваладаў |
| Д. |
Ро́гваладу |
Ро́гваладам |
| В. |
Ро́гвалада |
Ро́гваладаў |
| Т. |
Ро́гваладам |
Ро́гваладамі |
| М. |
Ро́гваладзе |
Ро́гваладах |