сы́та
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| сы́та | сыце́й | - |
Крыніцы:
сы́та
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| сы́та | сыце́й | - |
Крыніцы:
сытава́ты
прыметнік, якасны
| сытава́ты | сытава́тая | сытава́тае | сытава́тыя | |
| сытава́тага | сытава́тай сытава́тае |
сытава́тага | сытава́тых | |
| сытава́таму | сытава́тай | сытава́таму | сытава́тым | |
| сытава́ты ( сытава́тага ( |
сытава́тую | сытава́тае | сытава́тыя ( сытава́тых ( |
|
| сытава́тым | сытава́тай сытава́таю |
сытава́тым | сытава́тымі | |
| сытава́тым | сытава́тай | сытава́тым | сытава́тых | |
Крыніцы:
сы́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| сы́тасць | |
| сы́тасці | |
| сы́тасці | |
| сы́тасць | |
| сы́тасцю | |
| сы́тасці |
Крыніцы:
сы́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сы́тка | сы́ткі | |
| сы́ткі | сы́так | |
| сы́тцы | сы́ткам | |
| сы́тку | сы́так | |
| сы́ткай сы́ткаю |
сы́ткамі | |
| сы́тцы | сы́тках |
Крыніцы:
сы́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| сы́тна | сытне́й | - |
Крыніцы:
сы́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| сы́тнасць | |
| сы́тнасці | |
| сы́тнасці | |
| сы́тнасць | |
| сы́тнасцю | |
| сы́тнасці |
Крыніцы:
сытне́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
| сытне́йшы | сытне́йшая | сытне́йшае | сытне́йшыя | |
| сытне́йшага | сытне́йшай сытне́йшае |
сытне́йшага | сытне́йшых | |
| сытне́йшаму | сытне́йшай | сытне́йшаму | сытне́йшым | |
| сытне́йшы ( сытне́йшага ( |
сытне́йшую | сытне́йшае | сытне́йшыя ( сытне́йшых ( |
|
| сытне́йшым | сытне́йшай сытне́йшаю |
сытне́йшым | сытне́йшымі | |
| сытне́йшым | сытне́йшай | сытне́йшым | сытне́йшых | |
Крыніцы:
сытне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| сытне́ю | сытне́ем | |
| сытне́еш | сытне́еце | |
| сытне́е | сытне́юць | |
| Прошлы час | ||
| сытне́ў | сытне́лі | |
| сытне́ла | ||
| сытне́ла | ||
| Загадны лад | ||
| сытне́й | сытне́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| сытне́ючы | ||
Крыніцы:
сы́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сы́тнік | сы́тнікі | |
| сы́тніка | сы́тнікаў | |
| сы́тніку | сы́тнікам | |
| сы́тніка | сы́тнікаў | |
| сы́тнікам | сы́тнікамі | |
| сы́тніку | сы́тніках |
Крыніцы:
сы́тны
прыметнік, якасны
| сы́тны | сы́тная | сы́тнае | сы́тныя | |
| сы́тнага | сы́тнай сы́тнае |
сы́тнага | сы́тных | |
| сы́тнаму | сы́тнай | сы́тнаму | сы́тным | |
| сы́тны ( сы́тнага ( |
сы́тную | сы́тнае | сы́тныя ( сы́тных ( |
|
| сы́тным | сы́тнай сы́тнаю |
сы́тным | сы́тнымі | |
| сы́тным | сы́тнай | сы́тным | сы́тных | |
Крыніцы: