Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сыспо́ду

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
сыспо́ду - -

Крыніцы: piskunou2012.

сысу́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сысу́н сысуны́
Р. сысуна́ сысуно́ў
Д. сысуну́ сысуна́м
В. сысуна́ сысуно́ў
Т. сысуно́м сысуна́мі
М. сысуне́ сысуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сысуно́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сысуно́к сысункі́
Р. сысунка́ сысунко́ў
Д. сысунку́ сысунка́м
В. сысунка́ сысунко́ў
Т. сысунко́м сысунка́мі
М. сысунку́ сысунка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сысуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сысуны́
Р. Сысуно́ў
Д. Сысуна́м
В. Сысуны́
Т. Сысуна́мі
М. Сысуна́х

сысу́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сысу́чы сысу́чая сысу́чае сысу́чыя
Р. сысу́чага сысу́чай
сысу́чае		 сысу́чага сысу́чых
Д. сысу́чаму сысу́чай сысу́чаму сысу́чым
В. сысу́чы (неадуш.)
сысу́чага (адуш.)		 сысу́чую сысу́чае сысу́чыя (неадуш.)
сысу́чых (адуш.)
Т. сысу́чым сысу́чай
сысу́чаю		 сысу́чым сысу́чымі
М. сысу́чым сысу́чай сысу́чым сысу́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сысу́чы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сысу́чы сысу́чая сысу́чае сысу́чыя
Р. сысу́чага сысу́чай
сысу́чае		 сысу́чага сысу́чых
Д. сысу́чаму сысу́чай сысу́чаму сысу́чым
В. сысу́чы (неадуш.)
сысу́чага (адуш.)		 сысу́чую сысу́чае сысу́чыя (неадуш.)
сысу́чых (адуш.)
Т. сысу́чым сысу́чай
сысу́чаю		 сысу́чым сысу́чымі
М. сысу́чым сысу́чай сысу́чым сысу́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сы́сце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. сы́сце
Р. сы́сця
Д. сы́сцю
В. сы́сце
Т. сы́сцем
М. сы́сці

Крыніцы: piskunou2012.

сысці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сыду́ сы́дзем
2-я ас. сы́дзеш сы́дзеце
3-я ас. сы́дзе сы́дуць
Прошлы час
м. сышо́ў сышлі́
ж. сышла́
н. сышло́
Загадны лад
2-я ас. сыдзі́ сыдзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час сышо́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сысці́ся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сыду́ся сы́дземся
2-я ас. сы́дзешся сы́дзецеся
3-я ас. сы́дзецца сы́дуцца
Прошлы час
м. сышо́ўся сышлі́ся
ж. сышла́ся
н. сышло́ся
Загадны лад
2-я ас. сыдзі́ся сыдзі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час сышо́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сыта́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сыта́
Р. сыты́
Д. сыце́
В. сыту́
Т. сыто́й
сыто́ю
М. сыце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.