сы́наў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сы́наў |
сы́нава |
сы́нава |
сы́навы |
| Р. |
сы́навага |
сы́навай сы́навае |
сы́навага |
сы́навых |
| Д. |
сы́наваму |
сы́навай |
сы́наваму |
сы́навым |
| В. |
сы́наў (неадуш.) сы́навага (адуш.) |
сы́наву |
сы́нава |
сы́навы (неадуш.) сы́навых (адуш.) |
| Т. |
сы́навым |
сы́навай сы́наваю |
сы́навым |
сы́навымі |
| М. |
сы́навым |
сы́навай |
сы́навым |
сы́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Сынгалы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сынгалы́ |
| Р. |
Сынгало́ў |
| Д. |
Сынгала́м |
| В. |
Сынгалы́ |
| Т. |
Сынгала́мі |
| М. |
Сынгала́х |
сынкава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сынку́ю |
сынку́ем |
| 2-я ас. |
сынку́еш |
сынку́еце |
| 3-я ас. |
сынку́е |
сынку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сынкава́ў |
сынкава́лі |
| ж. |
сынкава́ла |
| н. |
сынкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сынку́й |
сынку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сынку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Сы́нкавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сы́нкавічы |
| Р. |
Сы́нкавіч Сы́нкавічаў |
| Д. |
Сы́нкавічам |
| В. |
Сы́нкавічы |
| Т. |
Сы́нкавічамі |
| М. |
Сы́нкавічах |
сыно́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сыно́к |
сынкі́ |
| Р. |
сынка́ |
сынко́ў |
| Д. |
сынку́ |
сынка́м |
| В. |
сынка́ |
сынко́ў |
| Т. |
сынко́м |
сынка́мі |
| М. |
сынку́ |
сынка́х |
| Кл. |
сы́нку |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сыно́ўні
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сыно́ўні |
сыно́ўняя |
сыно́ўняе |
сыно́ўнія |
| Р. |
сыно́ўняга |
сыно́ўняй сыно́ўняе |
сыно́ўняга |
сыно́ўніх |
| Д. |
сыно́ўняму |
сыно́ўняй |
сыно́ўняму |
сыно́ўнім |
| В. |
сыно́ўні (неадуш.) сыно́ўняга (адуш.) |
сыно́ўнюю |
сыно́ўняе |
сыно́ўнія (неадуш.) сыно́ўніх (адуш.) |
| Т. |
сыно́ўнім |
сыно́ўняй сыно́ўняю |
сыно́ўнім |
сыно́ўнімі |
| М. |
сыно́ўнім |
сыно́ўняй |
сыно́ўнім |
сыно́ўніх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сыно́ўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сыно́ўскі |
сыно́ўская |
сыно́ўскае |
сыно́ўскія |
| Р. |
сыно́ўскага |
сыно́ўскай сыно́ўскае |
сыно́ўскага |
сыно́ўскіх |
| Д. |
сыно́ўскаму |
сыно́ўскай |
сыно́ўскаму |
сыно́ўскім |
| В. |
сыно́ўскі (неадуш.) сыно́ўскага (адуш.) |
сыно́ўскую |
сыно́ўскае |
сыно́ўскія (неадуш.) сыно́ўскіх (адуш.) |
| Т. |
сыно́ўскім |
сыно́ўскай сыно́ўскаю |
сыно́ўскім |
сыно́ўскімі |
| М. |
сыно́ўскім |
сыно́ўскай |
сыно́ўскім |
сыно́ўскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сыно́чак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сыно́чак |
сыно́чкі |
| Р. |
сыно́чка |
сыно́чкаў |
| Д. |
сыно́чку |
сыно́чкам |
| В. |
сыно́чка |
сыно́чкаў |
| Т. |
сыно́чкам |
сыно́чкамі |
| М. |
сыно́чку |
сыно́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.