Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

няўко́рмлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўко́рмлены няўко́рмленая няўко́рмленае няўко́рмленыя
Р. няўко́рмленага няўко́рмленай
няўко́рмленае		 няўко́рмленага няўко́рмленых
Д. няўко́рмленаму няўко́рмленай няўко́рмленаму няўко́рмленым
В. няўко́рмлены (неадуш.)
няўко́рмленага (адуш.)		 няўко́рмленую няўко́рмленае няўко́рмленыя (неадуш.)
няўко́рмленых (адуш.)
Т. няўко́рмленым няўко́рмленай
няўко́рмленаю		 няўко́рмленым няўко́рмленымі
М. няўко́рмленым няўко́рмленай няўко́рмленым няўко́рмленых

Крыніцы: piskunou2012.

няўко́рна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
няўко́рна - -

Крыніцы: piskunou2012.

няўко́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. няўко́рнасць
Р. няўко́рнасці
Д. няўко́рнасці
В. няўко́рнасць
Т. няўко́рнасцю
М. няўко́рнасці

Крыніцы: piskunou2012.

няўко́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўко́рны няўко́рная няўко́рнае няўко́рныя
Р. няўко́рнага няўко́рнай
няўко́рнае		 няўко́рнага няўко́рных
Д. няўко́рнаму няўко́рнай няўко́рнаму няўко́рным
В. няўко́рны (неадуш.)
няўко́рнага (адуш.)		 няўко́рную няўко́рнае няўко́рныя (неадуш.)
няўко́рных (адуш.)
Т. няўко́рным няўко́рнай
няўко́рнаю		 няўко́рным няўко́рнымі
М. няўко́рным няўко́рнай няўко́рным няўко́рных

Крыніцы: piskunou2012.

няўла́д

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
няўла́д - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

няўла́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. няўла́ддзе
Р. няўла́ддзя
Д. няўла́ддзю
В. няўла́ддзе
Т. няўла́ддзем
М. няўла́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

няўла́джанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. няўла́джанасць
Р. няўла́джанасці
Д. няўла́джанасці
В. няўла́джанасць
Т. няўла́джанасцю
М. няўла́джанасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўла́джаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўла́джаны няўла́джаная няўла́джанае няўла́джаныя
Р. няўла́джанага няўла́джанай
няўла́джанае		 няўла́джанага няўла́джаных
Д. няўла́джанаму няўла́джанай няўла́джанаму няўла́джаным
В. няўла́джаны (неадуш.)
няўла́джанага (адуш.)		 няўла́джаную няўла́джанае няўла́джаныя (неадуш.)
няўла́джаных (адуш.)
Т. няўла́джаным няўла́джанай
няўла́джанаю		 няўла́джаным няўла́джанымі
М. няўла́джаным няўла́джанай няўла́джаным няўла́джаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўла́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўла́джаны няўла́джаная няўла́джанае няўла́джаныя
Р. няўла́джанага няўла́джанай
няўла́джанае		 няўла́джанага няўла́джаных
Д. няўла́джанаму няўла́джанай няўла́джанаму няўла́джаным
В. няўла́джаны (неадуш.)
няўла́джанага (адуш.)		 няўла́джаную няўла́джанае няўла́джаныя (неадуш.)
няўла́джаных (адуш.)
Т. няўла́джаным няўла́джанай
няўла́джанаю		 няўла́джаным няўла́джанымі
М. няўла́джаным няўла́джанай няўла́джаным няўла́джаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няўла́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. няўла́джаны няўла́джаная няўла́джанае няўла́джаныя
Р. няўла́джанага няўла́джанай
няўла́джанае		 няўла́джанага няўла́джаных
Д. няўла́джанаму няўла́джанай няўла́джанаму няўла́джаным
В. няўла́джаны (неадуш.)
няўла́джанага (адуш.)		 няўла́джаную няўла́джанае няўла́джаныя (неадуш.)
няўла́джаных (адуш.)
Т. няўла́джаным няўла́джанай
няўла́джанаю		 няўла́джаным няўла́джанымі
М. няўла́джаным няўла́джанай няўла́джаным няўла́джаных

Крыніцы: piskunou2012.