сыку́чы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сыку́чы |
сыку́чая |
сыку́чае |
сыку́чыя |
| Р. |
сыку́чага |
сыку́чай сыку́чае |
сыку́чага |
сыку́чых |
| Д. |
сыку́чаму |
сыку́чай |
сыку́чаму |
сыку́чым |
| В. |
сыку́чы (неадуш.) сыку́чага (адуш.) |
сыку́чую |
сыку́чае |
сыку́чыя (неадуш.) сыку́чых (адуш.) |
| Т. |
сыку́чым |
сыку́чай сыку́чаю |
сыку́чым |
сыку́чымі |
| М. |
сыку́чым |
сыку́чай |
сыку́чым |
сыку́чых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Сы́манчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сы́манчыцы |
| Р. |
Сы́манчыц Сы́манчыцаў |
| Д. |
Сы́манчыцам |
| В. |
Сы́манчыцы |
| Т. |
Сы́манчыцамі |
| М. |
Сы́манчыцах |
Сыманэ́лі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сыманэ́лі |
| Р. |
Сыманэ́ль Сыманэ́ляў |
| Д. |
Сыманэ́лям |
| В. |
Сыманэ́лі |
| Т. |
Сыманэ́лямі |
| М. |
Сыманэ́лях |
Сымо́на
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Сымо́на |
Сымо́ны |
| Р. |
Сымо́ны |
Сымо́н |
| Д. |
Сымо́не |
Сымо́нам |
| В. |
Сымо́ну |
Сымо́н |
| Т. |
Сымо́най Сымо́наю |
Сымо́намі |
| М. |
Сымо́не |
Сымо́нах |
Сымо́наўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сымо́наўка |
| Р. |
Сымо́наўкі |
| Д. |
Сымо́наўцы |
| В. |
Сымо́наўку |
| Т. |
Сымо́наўкай Сымо́наўкаю |
| М. |
Сымо́наўцы |
Сымо́нішкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сымо́нішкі |
| Р. |
Сымо́нішак Сымо́нішкаў |
| Д. |
Сымо́нішкам |
| В. |
Сымо́нішкі |
| Т. |
Сымо́нішкамі |
| М. |
Сымо́нішках |
сы́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сы́н |
сыны́ |
| Р. |
сы́на |
сыно́ў |
| Д. |
сы́ну |
сына́м |
| В. |
сы́на |
сыно́ў |
| Т. |
сы́нам |
сына́мі |
| М. |
сы́не |
сына́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Сынадво́рцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сынадво́рцы |
| Р. |
Сынадво́рцаў |
| Д. |
Сынадво́рцам |
| В. |
Сынадво́рцы |
| Т. |
Сынадво́рцамі |
| М. |
Сынадво́рцах |
сыназабо́йства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сыназабо́йства |
сыназабо́йствы |
| Р. |
сыназабо́йства |
сыназабо́йстваў |
| Д. |
сыназабо́йству |
сыназабо́йствам |
| В. |
сыназабо́йства |
сыназабо́йствы |
| Т. |
сыназабо́йствам |
сыназабо́йствамі |
| М. |
сыназабо́йстве |
сыназабо́йствах |
Крыніцы:
piskunou2012.