Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сцямрэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сцямрэ́е сцямрэ́юць
Прошлы час
м. сцямрэ́ў сцямрэ́лі
ж. сцямрэ́ла
н. сцямрэ́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час сцямрэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

сцяна́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сцяна́ сце́ны
сцяны́
Р. сцяны́ сце́н
Д. сцяне́ сце́нам
В. сцяну́ сце́ны
сцяны́
Т. сцяно́й
сцяно́ю		 сце́намі
М. сцяне́ сце́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сцянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сцянны́ сцянна́я сцянно́е сцянны́я
Р. сцянно́га сцянно́й
сцянно́е		 сцянно́га сцянны́х
Д. сцянно́му сцянно́й сцянно́му сцянны́м
В. сцянны́ (неадуш.)
сцянно́га (адуш.)		 сцянну́ю сцянно́е сцянны́я (неадуш.)
сцянны́х (адуш.)
Т. сцянны́м сцянно́й
сцянно́ю		 сцянны́м сцянны́мі
М. сцянны́м сцянно́й сцянны́м сцянны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Сцяпа́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Сцяпа́н Сцяпа́ны
Р. Сцяпа́на Сцяпа́наў
Д. Сцяпа́ну Сцяпа́нам
В. Сцяпа́на Сцяпа́наў
Т. Сцяпа́нам Сцяпа́намі
М. Сцяпа́не Сцяпа́нах

Сцяпа́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпа́навічы
Р. Сцяпа́навіч
Сцяпа́навічаў
Д. Сцяпа́навічам
В. Сцяпа́навічы
Т. Сцяпа́навічамі
М. Сцяпа́навічах

Сцяпа́наў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сцяпа́наў
Р. Сцяпа́нава
Д. Сцяпа́наву
В. Сцяпа́наў
Т. Сцяпа́навам
М. Сцяпа́наве

Сцяпа́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сцяпа́наўка
Р. Сцяпа́наўкі
Д. Сцяпа́наўцы
В. Сцяпа́наўку
Т. Сцяпа́наўкай
Сцяпа́наўкаю
М. Сцяпа́наўцы

Сцяпа́ненкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпа́ненкі
Р. Сцяпа́ненак
Сцяпа́ненкаў
Д. Сцяпа́ненкам
В. Сцяпа́ненкі
Т. Сцяпа́ненкамі
М. Сцяпа́ненках

Сцяпа́нікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпа́нікі
Р. Сцяпа́нікаў
Д. Сцяпа́нікам
В. Сцяпа́нікі
Т. Сцяпа́нікамі
М. Сцяпа́ніках

Сцяпа́нкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сцяпа́нкава
Р. Сцяпа́нкава
Д. Сцяпа́нкаву
В. Сцяпа́нкава
Т. Сцяпа́нкавам
М. Сцяпа́нкаве