Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Пя́тчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пя́тчыцы
Р. Пя́тчыц
Пя́тчыцаў
Д. Пя́тчыцам
В. Пя́тчыцы
Т. Пя́тчыцамі
М. Пя́тчыцах

пя́ты

лічэбнік, парадкавы

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пя́ты пя́тая пя́тае пя́тыя
Р. пя́тага пя́тай
пя́тае		 пя́тага пя́тых
Д. пя́таму пя́тай пя́таму пя́тым
В. пя́тага (адуш.)
пя́ты (неадуш.)		 пя́тую пя́тае пя́тых (адуш.)
пя́тыя (неадуш.)
Т. пя́тым пя́тай
пя́таю		 пя́тым пя́тымі
М. пя́тым пя́тай пя́тым пя́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

п’я́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. п’я́ўка п’я́ўкі
Р. п’я́ўкі п’я́вак
Д. п’я́ўцы п’я́ўкам
В. п’я́ўку п’я́вак
Т. п’я́ўкай
п’я́ўкаю		 п’я́ўкамі
М. п’я́ўцы п’я́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пяхо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пяхо́та
Р. пяхо́ты
Д. пяхо́це
В. пяхо́ту
Т. пяхо́тай
пяхо́таю
М. пяхо́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пяхо́там

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пяхо́там - -

Крыніцы: piskunou2012.

пяхо́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пяхо́тнік пяхо́тнікі
Р. пяхо́тніка пяхо́тнікаў
Д. пяхо́тніку пяхо́тнікам
В. пяхо́тніка пяхо́тнікаў
Т. пяхо́тнікам пяхо́тнікамі
М. пяхо́тніку пяхо́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

пяхо́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пяхо́тны пяхо́тная пяхо́тнае пяхо́тныя
Р. пяхо́тнага пяхо́тнай
пяхо́тнае		 пяхо́тнага пяхо́тных
Д. пяхо́тнаму пяхо́тнай пяхо́тнаму пяхо́тным
В. пяхо́тны (неадуш.)
пяхо́тнага (адуш.)		 пяхо́тную пяхо́тнае пяхо́тныя (неадуш.)
пяхо́тных (адуш.)
Т. пяхо́тным пяхо́тнай
пяхо́тнаю		 пяхо́тным пяхо́тнымі
М. пяхо́тным пяхо́тнай пяхо́тным пяхо́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пяхце́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пяхце́р пехцяры́
Р. пехцяра́ пехцяро́ў
Д. пехцяру́ пехцяра́м
В. пяхце́р пехцяры́
Т. пехцяро́м пехцяра́мі
М. пехцяры́ пехцяра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

пяхце́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пяхце́рны пяхце́рная пяхце́рнае пяхце́рныя
Р. пяхце́рнага пяхце́рнай
пяхце́рнае		 пяхце́рнага пяхце́рных
Д. пяхце́рнаму пяхце́рнай пяхце́рнаму пяхце́рным
В. пяхце́рны (неадуш.)
пяхце́рнага (адуш.)		 пяхце́рную пяхце́рнае пяхце́рныя (неадуш.)
пяхце́рных (адуш.)
Т. пяхце́рным пяхце́рнай
пяхце́рнаю		 пяхце́рным пяхце́рнымі
М. пяхце́рным пяхце́рнай пяхце́рным пяхце́рных

Крыніцы: piskunou2012.

пяхце́рык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пяхце́рык пяхце́рыкі
Р. пяхце́рыка пяхце́рыкаў
Д. пяхце́рыку пяхце́рыкам
В. пяхце́рык пяхце́рыкі
Т. пяхце́рыкам пяхце́рыкамі
М. пяхце́рыку пяхце́рыках

Крыніцы: piskunou2012.