сцэментава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сцэментава́ны |
сцэментава́ная |
сцэментава́нае |
сцэментава́ныя |
| Р. |
сцэментава́нага |
сцэментава́най сцэментава́нае |
сцэментава́нага |
сцэментава́ных |
| Д. |
сцэментава́наму |
сцэментава́най |
сцэментава́наму |
сцэментава́ным |
| В. |
сцэментава́ны (неадуш.) сцэментава́нага (адуш.) |
сцэментава́ную |
сцэментава́нае |
сцэментава́ныя (неадуш.) сцэментава́ных (адуш.) |
| Т. |
сцэментава́ным |
сцэментава́най сцэментава́наю |
сцэментава́ным |
сцэментава́нымі |
| М. |
сцэментава́ным |
сцэментава́най |
сцэментава́ным |
сцэментава́ных |
Кароткая форма: сцэментава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сцэментава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
сцэменту́ецца |
сцэменту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
сцэментава́ўся |
сцэментава́ліся |
| ж. |
сцэментава́лася |
| н. |
сцэментава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сцэментава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сцэменту́ю |
сцэменту́ем |
| 2-я ас. |
сцэменту́еш |
сцэменту́еце |
| 3-я ас. |
сцэменту́е |
сцэменту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сцэментава́ў |
сцэментава́лі |
| ж. |
сцэментава́ла |
| н. |
сцэментава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сцэменту́й |
сцэменту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сцэментава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сцэменто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сцэменто́ўваю |
сцэменто́ўваем |
| 2-я ас. |
сцэменто́ўваеш |
сцэменто́ўваеце |
| 3-я ас. |
сцэменто́ўвае |
сцэменто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
сцэменто́ўваў |
сцэменто́ўвалі |
| ж. |
сцэменто́ўвала |
| н. |
сцэменто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сцэменто́ўвай |
сцэменто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сцэменто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сцэ́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сцэ́на |
сцэ́ны |
| Р. |
сцэ́ны |
сцэ́н |
| Д. |
сцэ́не |
сцэ́нам |
| В. |
сцэ́ну |
сцэ́ны |
| Т. |
сцэ́най сцэ́наю |
сцэ́намі |
| М. |
сцэ́не |
сцэ́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сцэнаграфі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сцэнаграфі́чна |
- |
- |
сцэнаграфі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сцэнаграфі́чны |
сцэнаграфі́чная |
сцэнаграфі́чнае |
сцэнаграфі́чныя |
| Р. |
сцэнаграфі́чнага |
сцэнаграфі́чнай сцэнаграфі́чнае |
сцэнаграфі́чнага |
сцэнаграфі́чных |
| Д. |
сцэнаграфі́чнаму |
сцэнаграфі́чнай |
сцэнаграфі́чнаму |
сцэнаграфі́чным |
| В. |
сцэнаграфі́чны (неадуш.) сцэнаграфі́чнага (адуш.) |
сцэнаграфі́чную |
сцэнаграфі́чнае |
сцэнаграфі́чныя (неадуш.) сцэнаграфі́чных (адуш.) |
| Т. |
сцэнаграфі́чным |
сцэнаграфі́чнай сцэнаграфі́чнаю |
сцэнаграфі́чным |
сцэнаграфі́чнымі |
| М. |
сцэнаграфі́чным |
сцэнаграфі́чнай |
сцэнаграфі́чным |
сцэнаграфі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
сцэнагра́фія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сцэнагра́фія |
| Р. |
сцэнагра́фіі |
| Д. |
сцэнагра́фіі |
| В. |
сцэнагра́фію |
| Т. |
сцэнагра́фіяй сцэнагра́фіяю |
| М. |
сцэнагра́фіі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.
сцэна́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сцэна́р |
сцэна́ры |
| Р. |
сцэна́ра |
сцэна́раў |
| Д. |
сцэна́ру |
сцэна́рам |
| В. |
сцэна́р |
сцэна́ры |
| Т. |
сцэна́рам |
сцэна́рамі |
| М. |
сцэна́ры |
сцэна́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.