прышчэ́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прышчэ́млены |
прышчэ́мленая |
прышчэ́мленае |
прышчэ́мленыя |
| Р. |
прышчэ́мленага |
прышчэ́мленай
прышчэ́мленае |
прышчэ́мленага |
прышчэ́мленых |
| Д. |
прышчэ́мленаму |
прышчэ́мленай |
прышчэ́мленаму |
прышчэ́мленым |
| В. |
прышчэ́млены (неадуш.)
прышчэ́мленага (адуш.) |
прышчэ́мленую |
прышчэ́мленае |
прышчэ́мленыя (неадуш.)
прышчэ́мленых (адуш.) |
| Т. |
прышчэ́мленым |
прышчэ́мленай
прышчэ́мленаю |
прышчэ́мленым |
прышчэ́мленымі |
| М. |
прышчэ́мленым |
прышчэ́мленай |
прышчэ́мленым |
прышчэ́мленых |
Кароткая форма: прышчэ́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прышчэ́мліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прышчэ́мліванне |
| Р. |
прышчэ́млівання |
| Д. |
прышчэ́мліванню |
| В. |
прышчэ́мліванне |
| Т. |
прышчэ́мліваннем |
| М. |
прышчэ́мліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышчэ́млівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прышчэ́мліваецца |
прышчэ́мліваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прышчэ́мліваўся |
прышчэ́мліваліся |
| ж. |
прышчэ́млівалася |
| н. |
прышчэ́млівалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прышчэ́мліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прышчэ́мліваю |
прышчэ́мліваем |
| 2-я ас. |
прышчэ́мліваеш |
прышчэ́мліваеце |
| 3-я ас. |
прышчэ́млівае |
прышчэ́мліваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прышчэ́мліваў |
прышчэ́млівалі |
| ж. |
прышчэ́млівала |
| н. |
прышчэ́млівала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прышчэ́млівай |
прышчэ́млівайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прышчэ́мліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прышчэ́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышчэ́п |
прышчэ́пы |
| Р. |
прышчэ́па |
прышчэ́паў |
| Д. |
прышчэ́пу |
прышчэ́пам |
| В. |
прышчэ́п |
прышчэ́пы |
| Т. |
прышчэ́пам |
прышчэ́памі |
| М. |
прышчэ́пе |
прышчэ́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прышчэ́па
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышчэ́па |
прышчэ́пы |
| Р. |
прышчэ́пы |
прышчэ́п |
| Д. |
прышчэ́пе |
прышчэ́пам |
| В. |
прышчэ́пу |
прышчэ́пы |
| Т. |
прышчэ́пай
прышчэ́паю |
прышчэ́памі |
| М. |
прышчэ́пе |
прышчэ́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прышчэ́пак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышчэ́пак |
прышчэ́пкі |
| Р. |
прышчэ́пка |
прышчэ́пкаў |
| Д. |
прышчэ́пку |
прышчэ́пкам |
| В. |
прышчэ́пак |
прышчэ́пкі |
| Т. |
прышчэ́пкам |
прышчэ́пкамі |
| М. |
прышчэ́пку |
прышчэ́пках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прышчэ́пачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прышчэ́пачка |
прышчэ́пачкі |
| Р. |
прышчэ́пачкі |
прышчэ́пачак |
| Д. |
прышчэ́пачцы |
прышчэ́пачкам |
| В. |
прышчэ́пачку |
прышчэ́пачкі |
| Т. |
прышчэ́пачкай
прышчэ́пачкаю |
прышчэ́пачкамі |
| М. |
прышчэ́пачцы |
прышчэ́пачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прышчэ́пачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прышчэ́пачны |
прышчэ́пачная |
прышчэ́пачнае |
прышчэ́пачныя |
| Р. |
прышчэ́пачнага |
прышчэ́пачнай
прышчэ́пачнае |
прышчэ́пачнага |
прышчэ́пачных |
| Д. |
прышчэ́пачнаму |
прышчэ́пачнай |
прышчэ́пачнаму |
прышчэ́пачным |
| В. |
прышчэ́пачны (неадуш.)
прышчэ́пачнага (адуш.) |
прышчэ́пачную |
прышчэ́пачнае |
прышчэ́пачныя (неадуш.)
прышчэ́пачных (адуш.) |
| Т. |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачнай
прышчэ́пачнаю |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачнымі |
| М. |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачнай |
прышчэ́пачным |
прышчэ́пачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прышчэ́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прышчэ́пванне |
| Р. |
прышчэ́пвання |
| Д. |
прышчэ́пванню |
| В. |
прышчэ́пванне |
| Т. |
прышчэ́пваннем |
| М. |
прышчэ́пванні |
Крыніцы:
piskunou2012.